Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΚΚΕ: Το Πολιτικό Γραφείο και η... παροπλισμένη προπαγάνδα
Τι αναφέρει η ΚΕ ύστερα από συνεδρίαση με θέμα τις εκλογικές αναμετρήσεις
ΚΚΕ: Το Πολιτικό Γραφείο και η... παροπλισμένη προπαγάνδα

Με έντονα τα στοιχεία αυτοκριτικής για τις αδυναμίες και τα λάθη του, το ΚΚΕ προχώρησε στην αποτίμηση της δράσης του το τελευταίο διάστημα, έχοντας ως επίκεντρο τις δυο εκλογικές αναμετρήσεις και τη μεγάλη μείωση της εκλογικής δύναμής του.
Δυο είναι οι κύριοι άξονες στους οποίους «πατά» η αυτοκριτική προσέγγιση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Από τη μια τίθενται οι αδυναμίες του ΚΚΕ στο να στηρίξει με επάρκεια τη στρατηγική του, κάνοντάς την ελκυστική και κατανοητή για να διευρυνθεί ο περίγυρος του κόμματος. Από την άλλη, είναι οι λανθασμένοι χειρισμοί και οι αστοχίες της εκλογικής τακτικής, σε μια μάχη «κόντρα στο ρεύμα» και σε συνθήκες «εξαιρετικά δύσκολες και περίπλοκες»
Παράλληλα, διατηρώντας την πολιτική γραμμή που έχει χαράξει, και με το βλέμμα στο 19ο Συνέδριο, ο Περισσός θέτει στην αιχμή του δόρατός του, την ανάγκη παρεμβάσεων για να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στις «σύνθετες απαιτήσεις και ανάγκες του λαού που αυξάνονται». Ιδιαίτερη εμφαση δίνεται σε μακροχρόνιες ελλείψεις στην κομματική δουλειά για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, η οποία για το ΚΚΕ αποτελεί στόχο πρώτης γραμμής για την επόμενη ημέρα.
Οι παρατηρήσεις των στελεχών και των μελών του, σε συζητήσεις εντός των κομματικών οργάνων, αλλά και φίλων του ΚΚΕ, σε συσκέψεις που έγιναν, αποτέλεσαν τον «καμβά» της απόφασης που εξέδοσε η Κεντρική Επιτροπή, ύστερα από συνεδρίασή της (9 Ιουλίου 2012), με θέμα τα συμπεράσματα από τις εκλογικές αναμετρήσεις της 6ης Μαΐου και της 17ης Ιουνίου 2012.



Στο κείμενό της, η ΚΕ του ΚΚΕ κρίνει θετικά τη γενική πολιτική γραμμή με την οποία δόθηκε η εκλογική μάχη. Ομως, προσδιορίζει ως «το πρόβλημα» ότι δεν εντόπισε έγκαιρα «το βάθος της συνολικής μείωσης των δυο κομμάτων και ιδιαίτερα την κατάρρευση του ΠαΣοΚ, καθώς και την ισχυροποίηση-στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, το σχέδιο επίθεσης στο Κόμμα».

Αστοχίες στην εκλογική τακτική
Στον Περισσό παραδέχονται ότι μόλις δεκαπέντε μέρες πριν από την πρώτη εκλογική αναμέτρηση διαπίστωσαν την «απότομη στροφή» του κόσμου προς το ΣΥΡΙΖΑ σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ αλλά και του ΚΚΕ.
Οπως τονίζεται, «η ουσία είναι ότι η ΚΕ δεν συγκέντρωσε την προσοχή της στο γεγονός ότι για πρώτη φορά, σε σχέση με όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, μπροστά στον δοκιμαζόμενο λαό έμπαινε ζήτημα να επιλέξει ανάμεσα σε μια κυβέρνηση στη βάση της ΝΔ ή του ΠαΣοΚ από τη μια, ή μια κυβέρνηση της λεγόμενης «αριστερής συνεργασίας» με ΚΚΕ και ΔΗΜ.ΑΡ και μάλιστα με το ψεύτικο επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ για το πλεονέκτημα των 50 εδρών».
Το ΚΚΕ εκτιμά ότι έπρεπε να καθορίσει το πλαίσιο της πρώτης εκλογικής μάχης στο ίδιο πνεύμα που το επεξεργάσθηκε αμέσως μετά τις εκλογές της 6 Μαΐου, δηλαδή «να προτάξει το μέτωπο στην αυταπάτη της "αριστερής κυβέρνησης" με επεξεργασία και κωδικοποίηση κατάλληλων συνθημάτων».
Στο κείμενο επισημαίνεται ότι δεν ανέδειξε έγκαιρα το ΣΥΡΙΖΑ ως «νέο πολιτικό φορέα της σοσιαλδημοκρατίας», δεν έδωσε έγκαιρα απάντηση πώς βλέπει το ΚΚΕ το ζήτημα της κυβέρνησης της λαϊκής εξουσίας, πώς θα φθάσει ο πολιτικός αγώνας σε μια τέτοια έκβαση και με ποιες προϋποθέσεις, ώστε να κατανοηθεί γιατί το ΚΚΕ «δεν μετέχει σε κυβέρνηση «αστικής διαχείρισης της κρίσης, σε κυβέρνηση που πολιτεύεται στα πλαίσια του συστήματος, στο έδαφος δηλαδή του καπιταλισμού».
Πάντως, η ΚΕ του ΚΚΕ διευκρινίζει ότι δεν σημαίνει ότι αν στην πρώτη προεκλογική περίοδο είχε χαραχθεί εύστοχη εκλογική τακτική θα ήταν δυνατόν να ανατραπεί «το ρεφορμιστικό ρεύμα υπέρ κυβέρνησης διαχείρισης της κρίσης, η ανάπτυξη του οποίου έχει αντικειμενική βάση, πατά στις ανάγκες της αστικής εξουσίας». Όμως , σημειώνει, είναι πολύ πιθανό να είχε λιγότερες απώλειες, κυρίως να αποτρεπόταν ένα πνεύμα απογοήτευσης ιδιαίτερα στο χώρο των οπαδών και φίλων του ΚΚΕ «που δικαίως προκάλεσε το εκλογικό αποτέλεσμα».

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο ότι ορισμένοι φίλοι και οπαδοί του ΚΚΕ, αλλά «και ένα μικρό μέρος των κομματικών μελών» υποστήριξαν ότι θα αφαιρούνταν η πρωτοβουλία κινήσεων από το ΣΥΡΙΖΑ, αν το ΚΚΕ κατά τη διερευνητική εντολή έκανε μια κυβερνητική πρόταση - την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα απέρριπτε- θέτοντας το ζήτημα της αποδέσμευσης, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της ρήξης με τις επιλογές της ΕΕ και των μονοπωλίων.
Η Κεντρική Επιτροπή εκτιμά ότι σωστά δεν μπήκε το ΚΚΕ στη λογική συζήτησης με τον ΣΥΡΙΖΑ στη διερευνητική εντολή. «Το Κόμμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να κάνει κινήσεις που επιτείνουν τη σύγχυση γύρω από το χαρακτήρα αυτού του φορέα ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τη γραμμή σύγκρουσης και ρήξης με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Η εκλογική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει ότι το αστικό πολιτικό σύστημα έχει εναλλακτικά σχέδια διαχείρισης», σημειώνει.

Οργανωτικές αδυναμίες
Ωστόσο, η εκλογική αναμέτρηση, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κεντρικής Επιτροπής, δεν ανέδειξε μόνο αστοχίες στην τακτική. Ανέδειξε τις μακροχρόνιες αδυναμίες και καθυστερήσεις στην κομματική δουλειά για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας, την κομματική οικοδόμηση σε συνθήκες που υπάρχουν δυσκολίες στην οργάνωση των μαζών, ώστε να εξαντλούνται όλες οι δυνατότητες που απορρέουν από τις αντικειμενικές εξελίξεις.
Η Κεντρική Επιτροπή αποδέχεται ότι έχει ευθύνες γιατί δεν μπόρεσε να προσανατολίσει πρακτικά «όλο το Κόμμα να απευθύνεται κυρίως στις νεώτερες ηλικίες με κοινωνικοταξικά βέβαια κριτήρια». Επίσης, όσον αφορά στην οικοδόμηση στενών ιδεολογικοπολιτικών δεσμών με τους φίλους και οπαδούς, δίνει έμφαση στο ότι θα πρέπει το κομματικό δυναμικό να αναπτύξει μεγαλύτερη ικανότητα στην εκλαΐκευση των θέσεων του ΚΚΕ, της στρατηγικής του.

Το Πολιτικό Γραφείο, η… παροπλισμένη προπαγάνδα και ο ρόλος του Διαδικτύου
Είναι αξιοσημείωτο ότι επιρρίπτονται ευθύνες, ιδιαίτερα στο Πολιτικό Γραφείο, γιατί τις ανάγκες της προπαγάνδας τις αντιμετώπισε «αδύνατα και πίσω από τις απαιτήσεις», με συνεχείς επεξεργασίες ώστε «η ταξική συνείδηση να μην εκτρέπεται σε ανώδυνους δρόμους σε συνθήκες που οι μηχανισμοί χειραγώγησης και επηρεασμού είναι πολλοί, πολυπλόκαμοι».
Ευθέως αναφέρεται ότι η προπαγάνδα για τις θέσεις και τη στρατηγική του ΚΚΕ δεν είναι ζωντανή και εμπλουτισμένη με παραδείγματα και στοιχεία που βγαίνουν μέσα από τις εξελίξεις στο κίνημα, αλλά και στον κάθε κλάδο. Σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης: «Δεν έχει αποκτήσει η προπαγάνδα μας ζωντανό εκλαϊκευτικό χαρακτήρα. Το θέμα της προπαγάνδας δεν είναι ζήτημα γενικά "επικοινωνιακής πολιτικής" και μάλιστα με κριτήριο το πώς διεξάγεται ο τηλεοπτικός διάλογος. Η αυτοκριτική της ΚΕ στο επίπεδο της προπαγάνδας αναφέρεται στις μορφές ζωντανής προπαγάνδας, που διευκολύνει τον διάλογο, τη συμμετοχή, και όχι την παθητική παρακολούθηση των λεγόμενων τηλεοπτικών εκπομπών που δεν μπορούν να δώσουν τον πλούτο των θέσεών μας, την τεκμηρίωση, τα κριτήρια».
Επίσης σημειώνεται ότι υποτιμήθηκε ο ρόλος του Διαδικτύου «στην πληροφόρηση της νεολαίας αλλά και ως όργανο επίθεσης στο Κόμμα».

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 
 

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2012

«Φωστήρες» και «φον φούφουτοι».Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος.

Εδώ και τρία χρόνια, πρωί, μεσημέρι, βράδυ, με ρυθμούς πολυβόλου, επαναλαμβάνεται η ίδια ανοησία:
«Για την κρίση, για τα χρέη, για τα ελλείμματα,
φταίει το Δημόσιο»...
Το ύφος, δε, που χρησιμοποιούν οι διάκονοι της παραπάνω «μπαρούφας», από τους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς αστέρες μέχρι τους κάθε λογής ειδικούς... πανεπιστήμονες,
καθιστά δυσδιάκριτο αν πρόκειται απλώς για ηλίθιους, αστοιχείωτους, άσχετους και αμόρφωτους ή για το ακόμα χειρότερο και πιο επικίνδυνο είδος:
Εκείνο του μορφωμένου ηλίθιου...

Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν, προδήλως, οι σε διατεταγμένη προπαγανδιστική υπηρεσία ινστρούκτορες της πλουτοκρατίας. Ολοι εκείνοι οι «ξύπνιοι», δηλαδή, που όσο πιο αντιλαϊκές είναι οι επιδιώξεις των αφεντικών τους
(σ.σ.: τέτοια επιδίωξη είναι το γενικό ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου),
τόσο περισσότερο μετέρχονται την ηλιθιότητα ως «ασφυξιογόνο» για την παράλυση της αντίστασης των υπολοίπων διά της αποβλάκωσης.
***
Τρεις παρατηρήσεις, λοιπόν, όσον αφορά την «αξία» των «επιχειρημάτων» τους:
*
Πρώτον, αυτοί που αναφέρονται στον κακό δημόσιο τομέα, που ευθύνεται - όπως λένε - για τα χρέη και τα ελλείμματα, πέραν ότι είναι οι ίδιοι που κόβουν μισθούς στον ιδιωτικό τομέα (σ.σ.: αλήθεια, τι σχέση έχουν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα με τα δημόσια χρέη, «φωστήρες»;...), προφανώς αναφέρονται στον δικό τους, στον κατ' όνομα «δημόσιο» τομέα.
Αναφέρονται, από τη μια μεριά, στον «δημόσιο» τομέα
της κομματοκρατίας,
της αναξιοκρατίας,
της ρουσφετοκρατίας και
των «δικών τους παιδιών».
Δηλαδή στο «δημόσιο» τομέα που κατασκευάστηκε κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση της σαπίλας τους.
Αναφέρονται, από την άλλη μεριά, σε έναν «δημόσιο τομέα» - δυνάστη για το λαό και για την πλειοψηφία των εργαζόμενων σε αυτόν, αλλά ταυτόχρονα πρόθυμο υπηρέτη των συμφερόντων των ισχυρών.
*
Επομένως οτιδήποτε αποκαλούν «Δημόσιο» δεν έχει καμία σχέση με το πραγματικά Δημόσιο, με το πραγματικά κοινωνικό, με το πραγματικά συλλογικό, όπως μπορεί να επιβεβαιώσει μια και μόνο ματιά στην κατ' όνομα «δημόσια» Υγεία και στην κατ' όνομα «δημόσια» Παιδεία τους.
Το γνωρίζουν.
Ωστόσο επιλέγουν μεθοδευμένα και συστηματικά τη συκοφάντηση της έννοιας του πραγματικά Δημόσιου, του πραγματικά κοινωνικού και του πραγματικά συλλογικού, χρησιμοποιώντας ως απόδειξη της «αποτυχίας» του Δημόσιου, εκείνο το «Δημόσιο» - καρικατούρα, εκείνο το «Δημόσιο» - Φρανκενστάιν που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Ενα «Δημόσιο» - Φρανκενστάιν που, φυσικά, το κατασκεύασαν έχοντας ως προδιαγραφές ό,τι συμφέρει και εξυπηρετεί την λεγόμενη «οικονομία της αγοράς», δηλαδή ό,τι συμφέρει και εξυπηρετεί τους κεφαλαιοκράτες.
***
Δεύτερον, οι «φωστήρες» του ανορθολογισμού και της αντιεπιστημονικότητας, που αποδίδουν την αιτία της κρίσης στην Ελλάδα και στον κόσμο, στον «δημόσιο» τομέα, στον «δημόσιο» χώρο, στην «δημόσια» οικονομία, θα πρέπει να μας πουν:
*
α) Στις ΗΠΑ, η Lehman Brothers, που κατέρρευσε αποτελώντας την αφετηρία εκδήλωσης της παγκόσμιας κρίσης, τι ήταν; «Δημόσια» ή ιδιωτική;
Η AIG, που κατέρρευσε, συμπαρασύροντας τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα εκατομμυρίων ανθρώπων, τι ήταν; «Δημόσια» ή ιδιωτική;
Τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές της «Γουόλ Στριτ», που από το αμερικανικό «Δημόσιο» - δηλαδή με λεφτά του αμερικανικού λαού - έχουν «μπουκωθεί» με πάνω από 7 τρισ. δολάρια (!) από το 2008 ώστε να μην καταρρεύσουν, τι είναι; «Δημόσια» ή ιδιωτικά;
*
β) Οι τράπεζες της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Γαλλίας, της Ελλάδας
(σ.σ.: εδώ οι ενισχύσεις που έχουν λάβει οι τραπεζίτες από το 2008 ανέρχονται στα 200 δισ. ευρώ),
οι τράπεζες όλης της ΕΕ, που από την έναρξη της κρίσης έχουν λάβει το αστρονομικό ποσό των 5 τρισ. ευρώ (!) σε ενισχύσεις ώστε να μην καταρρεύσουν, με συνέπεια τον εκτροχιασμό των δημόσιων ταμείων των κρατών - μελών της ΕΕ και την επιβολή βάρβαρης λιτότητας στους λαούς, τι είναι: «Δημόσιες» ή ιδιωτικές;
***
Τρίτον, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, το παγκόσμιο χρέος ανερχόταν το 2010 στα 158 τρισ. δολάρια.
Ομως από αυτά
τα 43 τρισ. ήταν χρέη από χρηματοπιστωτικά ομόλογα,
τα 11 τρισ. ήταν χρέη εταιρειών,
τα 64 τρισ. ήταν χρέη νοικοκυριών και μόνο
τα 40 τρισ. ήταν κρατικά χρέη.
*
Θα κάνουμε, λοιπόν, την αφαίρεση
(ασύγγνωστη ενέργεια εφόσον κουβεντιάζουμε με σοβαρούς ανθρώπους, αλλά εδώ δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο...),
ότι το λεγόμενο «Δημόσιο» στον καπιταλισμό δεν συνιστά και πάλι κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό, δηλαδή κεφαλαιοκρατική οικονομία.
Και θα κάνουμε αυτή την (αντιεπιστημονική) αφαίρεση ώστε να θέσουμε στους εγχώριους «φωστήρες» και στους «φον φούφουτους» της τρόικας, την ακόλουθη ερώτηση, ακολουθώντας τους κανόνες της δικής τους «λογικής» και για να δείξουμε ακριβώς πόσο χυδαία είναι η «λογική» και η προπαγάνδα τους:
Οταν στο σύνολο του παγκόσμιου χρέους μόλις το 25% αποτελεί αυτό που αποκαλείται «δημόσιο χρέος», τότε πώς γίνεται την ευθύνη για την κρίση, για τα χρέη και για τα ελλείμματα να την έχει το «Δημόσιο» που συμμετέχει στο πρόβλημα κατά το 1/4,
και να μην έχει την ευθύνη το υπόλοιπο 75% που συνιστά το λεγόμενο «ιδιωτικό χρέος»; Πώς γίνεται, δηλαδή, να μην φταίνε για την κρίση αυτοί που συνθέτουν τα 3/4 του προβλήματος και που αποτελούν την ακραιφνώς «ιδιωτική», δηλαδή την χωρίς κρατικομονοπωλιακές διαθλάσεις, κεφαλαιοκρατική οικονομία;
Ε;



Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή:www.rizospastis.gr


 

marinaleda

« | »

Marinaleda: Tierra de utopía. (Mαριναλέδα: Γη της Ουτοπίας). Συμβουλές απ΄τον José Sánchez Gordillo. (some texts also in English / todos los documentales: en español )..

από ΒlackΜediterraneanPirate
BlackMediterraneanPirate 05-03-2011 05:03

Έχετε δει το σχετικό ρεπορτάζ / ντοκυμαντέρ για την κοινότητα της Marinaleda στην Ανδαλουσία; Την ομιλία στον “Βοτανικό” (13/09/2010), καθώς και τις συμβουλές του José Sánchez Gordillo, από την προσωπική εμπειρία, αυτού και των συντρόφων του; Αν όχι, δείτε τα επειγόντως!
Αλλά, ακόμα κι αν τα έχετε δει, ξαναρίξτε μια ματιά. Μήπως κατέβει καμιά ιδέα… Μήπως…
Για να μην ξεχνάμε και να μην ξεχνιόμαστε…
Πολύ ενδιαφέρουσα και από τις μοναδικές περιπτώσεις στον κόσμο.
Μου θυμίζει την Ανάβρα, στο Βόλο (αν και η Ανάβρα, ίσως, φλερτάρει λίγο με πιο καπιταλιστικά μοντέλα). Κι εκεί, όμως, προσπάθησαν, αντιμετώπισαν τα “θηρία” και τους “δεινόσαυρους” και τα κατάφεραν. Ακόμα και στην Ελλάδα, δηλαδή, δεν είναι ανέφικτο. Το βεβαίωσε κι ο ίδιος ο Gordillo στον “Βοτανικό”. Έκαναν ένα βήμα προς την ανθρωπιά, που κάθε μέρα, 5, 10, 50, 100 αναιδέστατοι και θρασύτατοι λιμοκοντόροι μας την κλέβουν ασύστολα.


José Sánchez Gordillo-Δήμαρχος της Μαριναλέδα (Ανδαλουσία/Ισπανία).



(Από την ιστοσελίδα της Marinaleda. Πηγή: -You Tube).


Είναι κάποιος με ανάλογο θάρρος ανάμεσά μας;
Αν ναι, ας ξεθαρρέψει λίγο, ας χαμογελάσει κι ας κάνει ένα βήμα… Μπας και δούμε καμιά άσπρη ημέρα κι όλοι οι υπόλοιποι, που φοβόμαστε και την σκιά μας… … …
Andalucía entera, como Marinaleda! OLE! (Όλη η Ανδαλουσία, σαν τη Μαριναλέδα).
El Mundo entero, como Marinaleda! (Όλος ο κόσμος, σαν τη Μαριναλέδα).
Δείτε το ντοκιμαντέρ http://player.vimeo.com/video/16501735 (Mαριναλέδα: Γη της Ουτοπίας) στο link, που παραθέτουμε ή απευθείας στο You Tube, σε 4 μέρη (θα τα βρείτε παρακάτω). Επίσης, το καλωσόρισμα και ομιλία του στον “Βοτανικό”, καθώς και άλλα ενδιαφέροντα άρθρα και ντοκιμαντέρ για την Marinaleda …






Ακολουθεί (videos):
το καλωσόρισμα και οι συμβουλές από την προσωπική εμπειρία του δημάρχου της κοινότητας της Μαριναλέδα, Juan Manuel Sanchez Gordillo, στην εκδήλωση του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου “Βοτανικός Κήπος”, στην Πετρούπολη, στις 13/09/2010. Λύνει κάθε απορία.













“Η Γη της Ουτοπίας, η Μαριναλέντα είναι ένα ουτοπικό χωριό 3.000 κατοίκων στην Ανδαλουσία. Ίσως η προσπάθεια να περιγράψει κάποιος τη διαφορετικότητα του χωριού με όρους πολιτικής και οικονομίας να είναι και δύσκολο και αντιφατικό. Στην Μαριναλέντα ταιριάζουν περισσότερο το παράδειγμα και οι ήρωες ενός κόμικ: Του Αστερίξ.
Ένα τρελό χωριό με τους δικούς του κανόνες μέσα στην αυτοκρατορία του χρήματος.
Με αυτοδιαχείριση, κοινοκτημοσύνη και έναν τρελό δήμαρχο, απέναντι στους κανόνες λειτουργίας ενός καπιταλισμού σε βαθιά κρίση.
Η Μαριναλέντα δεν θα ήταν αυτό που είναι, αν ο Γκορντίγιο, στα δεκαεννιά του χρόνια, το 1979, δεν εκλεγόταν δήμαρχος. Η κομμούνα του κλείνει 31 χρόνια ύπαρξης. Την ώρα που η υφήλιος παλεύει με την κρίση, η Μαριναλέντα μοιάζει ένας άλλος κόσμος.
Η Γη της Ουτοπίας καλωσορίζει το «Κουτί της Πανδώρας» (Κώστας Βαξεβάνης).
—————————————————————————————————————————————————
Οι προσπάθειες, οι δουλειές, η σεμνότητα, η απλότητα και η αφοσίωση κάποιων ανθρώπων, όπως ο Αυγερόπουλος κι ο Βαξεβάνης, μας εκπλήσσουν ευχάριστα.
—————————————————————————————————————————————————

Marinaleda (Ισπανία): Χωρίς παπά και χωροφύλακα

Του Γιώργου Αγγελόπουλου gangel@dolnet.gr [Τα Νέα (20 Απριλίου 2010)].

Το παρακάτω άρθρο ειναι ουτοπία για το Ελλαδισταν… Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα.
Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια. Ο δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda ήρθε στην Ελλάδα!


democracy Marinaleda (Ισπανία): Χωρίς παπά και χωροφύλακα

Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας.
Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώ νων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συ νεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.
Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι’ αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.
Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρού νται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύλακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά – δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χω ριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.
«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».
Πηγή: http://thenetwar.com

—————————————————————————————————————————————————

Ο δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda ήρθε στην Ελλάδα!

(13-09-2010)
Ήρθε στην Ελλάδα ο δήμαρχος της Marinaleda Juan Manuel Sanchez Gordillo. Χθες μίλησε στο φεστιβάλ της Αμεσης Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, ενώ τη Δευτέρα 13 Σεπτέμβρη θα μιλήσει σε εκδήλωση του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου, στο Βοτανικό Κήπο Πετρούπολης.
Στην αυτόνομη κοινότητα Marinaleda είχαμε αφιερώσει προηγούμενο ποστ (εδώ). Το μαχητικό blog “Βαθύ Κόκκινο“ ανέβασε video για το θέμα με ελληνικούς υπότιτλους:
http://omadeon.wordpress.com/2010/09/11/marinaleda/

Ακολουθεί η πρόσφατη συνέντευξη στην “Ελευθεροτυπία”, του (επί 31 χρόνια κομμουνιστή δημάρχου της Μαριναλέντα) Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο:

500px Símbolo de Marinaleda Sevilla.svg  Ο δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda ήρθε στην Ελλάδα!

(Μαριναλέδα, μία Ουτοπία για την Ειρήνη).


Η οικονομική κρίση των ημερών είναι τεχνητή ή πραγματική; Δηλαδή χρεοκόπησαν τα νοικοκυριά ή είναι ένα ακόμη τέχνασμα του κεφαλαίου;
«Η οικονομική κρίση είναι μια μεγάλη απατεωνιά, η μεγαλύτερη στην ιστορία του καπιταλισμού. Οι “μηχανικοί” των τραπεζών δίνουν δάνεια ακόμη και σε εταιρείες που δεν μπορούν να τους επιστρέψουν τα χρήματα. Υπάρχουν 55 δισ. δολάρια δανείων χωρίς αντίκρισμα. Γι’ αυτό και σ’ αυτή την κρίση υπάρχουν θύτες και θύματα».
Εχει επηρεάσει τη Μαριναλέντα η παγκόσμια οικονομική κρίση; Αν ναι, πώς; Αν όχι, γιατί;
«Βέβαια και την έχει επηρεάσει, όπως όλο τον πλανήτη, αλλά πολύ λιγότερο. Γιατί εμείς απαντάμε με δικά μας μέσα στην κρίση. Εχουμε διπλασιάσει τη δημόσια επένδυση και πετύχαμε να δουλεύει όλος ο κόσμος».
Η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση. Θεωρείτε ότι μπορεί να αναγεννηθεί; Και πώς; Η οικονομική βοήθεια των χωρών της ευρωζώνης και η ένταξή της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πιστεύετε ότι θα τη βοηθήσουν να αναστηθεί οικονομικά;
«Το ΔΝΤ είναι σπηλιά με ληστές. Αυτοί είναι οι φταίχτες για ό,τι γίνεται – για την ανισότητα που υπάρχει στον κόσμο. Θα έρθουν να κλέψουν τη χώρα και να την κάνουν ακόμη φτωχότερη. Και να δώσουν πλεονέκτημα σε λίγους. Το σημερινό σύστημα είναι ένας απόλυτος παραλογισμός. Πρέπει η ελληνική πολιτεία να βρεθεί στην υπηρεσία των φτωχών. Η εθνικοποίηση των τραπεζών και η παροχή κατοικίας από το κράτος προς όλους τους πολίτες είναι μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση. Οι θύτες που μας οδήγησαν σ’ αυτή την κρίση πρέπει να… επιβραβευθούν».



Η έννοια της δημοκρατίας υφίσταται στις μέρες μας; Θεωρείτε ότι η άμεση δημοκρατία αποτελεί απάντηση στην κρίση;
«Οχι, δεν υπάρχει. Είναι μια φάρσα. Στη σημερινή δημοκρατία ο λαός δεν έχει δύναμη. Είναι μια δημοκρατία της μπουρζουαζίας. Η 5η ελευθερία είναι η ελευθερία τού να κλέβεις, και αυτή είναι η μοναδική ελευθερία, όπως λέει ο Τσόμσκι. Να πάμε σε μια δημοκρατία των εργατών και του λαού, σε μια δημοκρατία με δύο πόδια: πολιτική δημοκρατία αλλά και οικονομική δημοκρατία. Η πολιτική δημοκρατία χωρίς οικονομική δημοκρατία είναι ένα πολύ μεγάλο ψέμα».
Η Αριστερά δείχνει να έχει χάσει τον βηματισμό της – βρίσκεται πίσω από τις εξελίξεις. Μπορεί να απαντήσεις στις νέες προκλήσεις;
«Ναι, αλλά με διαφορετική μορφή απ’ αυτήν που γνωρίζουμε στην Ευρώπη. Μια Αριστερά που να είναι ικανή να αντιμετωπίσει τον καπιταλισμό και να εφαρμόσει κοινωνική αλληλεγγύη. Εκεί που ο άνθρωπος και οι ανάγκες του θα είναι το κέντρο όλης της οικονομικής ενέργειας. Μια ηθική Αριστερά που ζει όπως μιλάει».
Είναι η Μαριναλέντα μια ιδεώδης κοινωνία;
«Πιστεύω ότι ποτέ δεν θα φτάσουμε στο ιδανικό. Είναι ένας δρόμος όμως που πρέπει να διανύσουμε».
Αν είναι πετυχημένη η πολιτική σας γιατί δεν εφαρμόζεται και σε άλλες πόλεις της Ισπανίας;
«Πραγματικά σε άλλα μέρη της Ανδαλουσίας, εκεί όπου το συνδικάτο έχει δύναμη, έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε γη και να έχουμε κάνει κινήσεις ανάλογες όπως αυτές της Μαριναλέντα. Το αγροτικό συνδικάτο μας έχει 30.000 μέλη και πολλά δημαρχεία. Δεν είναι μια εύκολη κατάκτηση όπως και να το κάνεις, αλλά μια μάχη πολλών αγώνων».
Οπως παρατηρεί ο Βρετανός ιστορικός Ερικ Χομπσμπάουμ, «από την εποχή των επαναστάσεων περάσαμε στην εποχή των αυτοκρατοριών και από κει στην εποχή των άκρων». Σήμερα σε ποια εποχή βαδίζουμε;
«Είναι η εποχή στην οποία ο μόνος υπάρχων θεός είναι το χρήμα. Ενας θεός που χρειάζεται γενοκτονίες σ’ όλο τον πλανήτη, που συνεχίζει να παράγει πολέμους και 70.000 νεκρούς – δολοφονημένους από την πείνα, κάθε μέρα».
(μετάφραση: Ηλέκτρα Μπεθυμούτη και Ελένη Γενναδίου).
Πηγή: http://thenetwar.com

Ο δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda ήρθε στην Ελλάδα! (Marinaleda’s mayor visits Greece; talks in public meetings)

Posted on 11/09/2010 by Omadeon
18 Votes

Juan Manuel Sanchez GordilloΉρθε στην Ελλάδα ο δήμαρχος της Marinaleda Juan Manuel Sanchez Gordillo. Χθες μίλησε στο φεστιβάλ της Αμεσης Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, ενώ τη Δευτέρα 13 Σεπτέμβρη θα μιλήσει σε εκδήλωση του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου, στο Βοτανικό Κήπο Πετρούπολης. Στην αυτόνομη κοινότητα Marinaleda είχαμε αφιερώσει προηγούμενο ποστ (εδώ). Τομαχητικό blog “Βαθύ Κόκκινο ανέβασε video για το θέμα με ελληνικούς υπότιτλους: …(English section: Click HERE).

Εκδήλωση – Συζήτηση 13 Σεπτεμβρίου, ο Δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda στον Βοτανικό Κήπο



Εκδήλωση-Συζήτηση: ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ MARINALEDA ή αλλιώς… πως η ΟΥΤΟΠΙΑ γίνεται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Oμιλητής: Juan Manuel Sanchez Gordillo (δήμαρχος της αυτόνομης κοινότητας Μαριναλέντα)
H Marinaleda, μια κοινότητα 2645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα.
“Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους! Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ως τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις.Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες”
Οι κάτοικοι ανήκουν στον τοπικό συνεταιρισμό και εργάζονται 6,5 ώρες την ημέρα έχοντας όλοι το ίδιο ημερομίσθιο (45 ευρώ), ανεξάρτητα αν απασχολούνται στους αγρούς ή στο τοπικό εργοστάσιο μεταποίησης των προϊόντων. Τα έσοδα δεν μοιράζονται αλλάεπενδύονται στον συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν νέες δουλειές. Στο χωριό δεν υπάρχει παπάς και αστυνομικός, ενώ η ενοικίαση ενός σπιτιού στοιχίζει 15 ευρώ τον μήνα.


Coat of arms of Marinaleda, Seville, SpainΕμβλημα (Coat of arms of) Marinaleda


Flag of Marinaleda, Seville, Spain.Σημαία (flag of) Marinaleda

Official site of Marinaleda (in Spanish): www.marinaleda.com



«Το όνειρό μου είναι να δημιουργήσω μια κοινωνία χωρίς τάξεις, χωρίς πλούσιους και φτωχούς», λέει ο 55χρονος δήμαρχος«Το όνειρό μου είναι να δημιουργήσω μια κοινωνία χωρίς τάξεις, χωρίς πλούσιους και φτωχούς».

English section:

The mayor of Marinaleda, Juan Manuel Sánchez Gordillo is in Greece these days. He has been invited to give talks in several public meetings, about self-management and the Marinaleda community, etc.
“They all thought that the market was God, who made everything work with his invisible hand. Before, it was a mortal sin to talk about the government having a role in the economy. Now, we see we have to put the economy at the service of man.” — Mayor Juan Manuel Sánchez Gordillo, May 2009 remarks about Spain’s real estate bust and rampant unemployment [4] Mr. Gordillo, the mayor for the past 30 years, has annoited Marinaleda a “utopia for peace”, which has no municipal police (a savings of $350,000 a year). Additionally, political murals and revolutionary slogans adorn the town’s whitewashed walls and streets are named after Latin American leftists. Every few weeks, the town hall declares a Red Sunday over a bullhorn and volunteers clean the streets or do odd jobs.[4]
Marinaleda has a long tradition of sociopolitical struggle by agricultural laborers, which has influenced decisively the attainment of diverse political and social advances. Marinaleda has been ruled by CUT-BAI (Collective for the Unity of Workers – Andalusian Left Bloc) since 1979 until 1986 when CUT joined United Left that has since then been the ruling party (whilst most of the composition of IU’s Local branch is basically members of CUT-BAI).
Source: Marinaleda in Wikipedia

Πηγή: http://omadeon.wordpress.com

———————————————————————————————————————————–

ΠΈΜΠΤΗ, 22 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2010


Marinaleda: Una Utopia Hacia la paz! Χωρίς παπάδες και χωροφύλακες… (Δόξα τω Θεώ!)


Η Μαριναλέντα( http://www.marinaleda.com), µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας.
Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συ νεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.

Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιοΗumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι’ αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.
Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύλακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά – δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χωριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.
«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».
ΠΗΓΗ: εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

El documental Marinaleda: El sueño de la tierra (España, 2007, color, 90 min) de Eva Abad y Pablo García Cabrera, nos habla de la extraordinaria historia de Marinaleda, un pueblo de Sevilla que por medio de la lucha pacífica ha hecho realidad el viejo sueño de la tierra para quien la trabaja. Una hazaña colectiva basada en la solidaridad, una revolución socioeconómica en una de las regiones más atrasadas de Europa. Marinaleda ya no solo se enfrenta con sus viejos enemigos: ahora también debe consolidar sus logros.
Vemos momentos memorables como la toma del Cortijo El Humoso por parte de los jornaleros de Marinaleda, y también la lucha que durante más de 30 años han llevado a cabo los jornaleros de Andalucía, organizados a través del Sindicato de Obreros del Campo (S.O.C). Sus logros y el momento presente.









*********************************************************************************************************

¡ HASTA LA VICTORIA COMPAYS ! ¡ SIEMPRE !