Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013
Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Προσκλητήριο συστρατεύσεως για την οικοδόμηση πολιτικού φορέως της Εθνεγερσίας
Οι ώρες περνούν, οι εχθροί μας
περικυκλώνουν, και είμαστε ακόμη ανοργάνωτοι. Ως έθνος μας περιμένουν μεγάλες
δοκιμασίες. Τα γεγονότα μας έχουν ξεπεράσει.
Ο Ελληνικός Λαός τυγχάνει
πολιτικώς ασκεπής. Τα αστικά κόμματα(ΝΔ, Πασοκ, Δημαρ), έχουν προδώσει την
Πατρίδα και τον Λαό. Η αριστερά(ΚΚΕ, Συριζα, Ανταρσύα), έχει προφανείς αδυναμίες
στα εθνικά ζητήματα. Τα αντιμετωπίζει με απαξιωτικό τρόπο. Ακόμη χειρότερα, ο
Συριζα παρά το 27% των τελευταίων εκλογών, δεν μπορεί να δώσει λύση στο
κοινωνικο-οικονομικό πρόβλημα του Λαού μας, από την στιγμή που τάσσεται
αναφανδόν υπέρ του ευρώ. Προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από ανούσια συνθήματα όπως
«καταγγελία του μνημονίου».
Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν
έχουν αγωνιστικό παλμό, ούτε κινηματική συμπεριφορά. Ικανοποιούνται με τις
κοινοβουλευτικές φωνασκίες. Δεν ενδιαφέρονται να πράξουν κάτι υπέρ της Πατρίδος
και του Λαού.
Η Χρυσή Αυγή είχε κινηματικά
χαρακτηριστικά, αλλά έχει μετατραπεί σε ακροδεξιό κόμμα. Πάσχει από τυφλό
αντικομμουνιστικό και αντιαριστερό μένος. Αδυνατεί να δώσει λύση στο
κοινωνικό-οικονομικό πρόβλημα του Λαού, αφού ομνύει πίστη στο ευρώ και στην
Ευρωπαϊκή Ένωση. Συγκρούεται με ωρισμένες συμμορίες λαθροεποίκων, αλλά δεν
μπορεί και δεν θέλει να συγκρουστεί με το 4ο Ράιχ.
Τα δύο κόμματα των «άκρων»,
Σύριζα και Χρυσή Αυγή, λένε όχι στο μνημόνιο αλλά πρακτικώς δεν κάνουν τίποτε
για να το σταματήσουν. Επιπλέον αυτά τα δύο κόμματα δεν είναι επαναστατικά. Δεν
έχουν το στελεχιακό δυναμικό που θα συγκρουστεί κατά μέτωπον με τον ξένο
κατακτητή.
Η
αριστερή πτέρυγα του πολιτικού μας φάσματος χωλαίνει στα εθνικά ζητήματα. Η
δεξιά πτέρυγα χωλαίνει στα κοινωνικά ζητήματα. Ο Λαός μας μένει
ανυπεράσπιστος.
Αυτή την στιγμή δεν υπάρχει
πολιτικός φορέας με κινηματικά και ανατρεπτικά χαρακτηριστικά που να
υπερασπίζεται δυναμικώς τις εθνικές αξιώσεις μαζί με τα κοινωνικά δικαιώματα.
Υπάρχει τεράστιο πολιτικό κενό. Ο Εθνο-Κοινοτισμός δεν εκπροσωπείται από
ωργανωμένη πολιτική δύναμη.
Ως Έθνος, αντιμετωπίζουμε τον
κίνδυνο αφανισμού. Μας περιβάλλουν κίνδυνοι τους οποίους υποχρεούμεθα να
εξολοθρεύσουμε ανηλεώς. Ο νεοφιλελευθερισμός προκαλεί οικονομική γενοκτονία και
μετανάστευση νέων Ελλήνων στο εξωτερικό. Υποφέρουμε από υπογεννητικότητα, η
οποία προξενεί τεράστιο πρόβλημα εθνικής ασφαλείας. Ο πολυπολιτισμός προωθεί την
λαθρομετανάστευση και τον εποικισμό της Πατρίδος μας. Ο νεο-οθωμανισμός σε
συμμαχία με τον αλβανικό μεγαλο-ιδεατισμό απειλεί την εδαφική μας ακεραιότητα. Ο
ιουδαιοχριστιανισμός και η ισλαμική τρομοκρατία απειλεί την πολιτισμική μας
ταυτότητα. Η παγκοσμιοποίηση και η Ε.Ε. απειλούν την υπόσταση του Ελληνικού
έθνους-κράτους. Τα εκατομμύρια Ελλήνων ομογενών στο εξωτερικό απειλούνται με
αφομοίωση σε ξένους λαούς και πολιτισμούς.
Η απάντησή μας πρέπει να είναι
αμείλικτη.
Απευθύνω προσκλητήριο για την
οικοδόμηση πολιτικού φορέως της Εθνεγερσίας.
Ο πολιτικός μας φορέας θα
διέπεται από 4 βασικούς άξονες: εθνικό, κοινωνικό, ελληνοκεντρικό, επαναστατικό.
Εθνικό άξονα, διότι στο επίκεντρο των πολιτικών μας διεργασιών θα είναι το Έθνος
των Ελλήνων. Κοινωνικό άξονα, διότι η ταύτιση με το λαϊκό συμφέρον θα μας φέρει
σε κατά μέτωπον σύγκρουση με την μνημονιακή ελληνόφωνη ληστοσυμμορία.
Ελληνοκεντρικό, διότι η πολιτιστική μας ταυτότητά μας εκπορεύεται από τον Αρχαίο
Ελληνικό Πολιτισμό. Επαναστατικό, διότι ο ΕθνικοΑπελευθερωτικός Αγών δεν μπορεί
να υλοποιηθεί μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια της κατοχικής νομιμότητος.
Ιδανικό μας είναι ο διαρκής
πόλεμος για συλλογική επιβίωση του Λαού, για πολιτιστική και βιολογική συνέχεια
του Ελληνικού Έθνους, για εδαφική επέκταση της Πατρίδος, για σύγκρουση με τους
κατακτητές και τους σφαγείς των υπόδουλων αδελφών μας. Ο σκοπός του κράτους που
θα οικοδομήσουμε δεν θα περιορίζεται στην απόλαυση της ζωής και στην εξασφάλιση
των υλικών αγαθών. Η υλιστική αντίληψη της κοινωνίας ευνούχισε πνευματικώς
αρκετές γενεές Ελλήνων.
Έχουμε καθήκον να
οικοδομήσουμε το Επαναστατικό Κόμμα που θα απελευθερώσει τις δυνάμεις του
Ελληνισμού από το σημερινό τέλμα.
Όμως το καίριο ερώτημα είναι
τί είδους κόμμα χρειαζόμαστε; Τί χαρακτηριστικά θα φέρει;
Οι υστερικές κραυγές εναντίον
των κομμάτων, προέρχονται είτε από προδομένους αγωνιστές, είτε από απαισιόδοξες
προσωπικότητες. Αλλά χωρίς κόμμα, δεν έχεις ωργανωμένη πολιτική δύναμη. Δεν
αποκτάς κράτος. Δεν κερδίζεις πολιτική ελευθερία. Δεν έχεις όραμα εξουσίας. Δεν
έχεις σχολή στελεχών. Δεν επιτυγχάνεις ιδεολογική συνέχεια και επιρροή στον Λαό.
Δεν αποκτάς συλλογική ισχύ. Χωρίς κομματική ζωή, δεν έχεις αγωνιστικά βιώματα.
Δεν έχεις ωργανωμένη εθνική και κοινωνική υπόσταση.
Το Πολεμικό Κόμμα, παρέχει τον
μέγιστο βαθμό συλλογικής ελευθερίας και προστασίας από εχθρούς. Ο πολιτικός
πόλεμος που διεξάγει, φέρνει στην επιφάνεια τα καλύτερα στοιχεία του Λαού μας.
Τα πολεμικά βιώματα δημιουργούν δεσμούς αίματος, ανεξίτηλες μνήμες, αιώνιες
ψυχικές εγγραφές, και ακονίζουν το ένστικτο της επιβιώσεως. Το Κόμμα εμποτίζει
τα λαϊκά στρώματα με το αναζωογονητικό πνεύμα του πολιτικού πολέμου.
Πρέπει να αισθανθούμε το Κόμμα
ως δικαιϊκό σύστημα. Ως ζωντανό οργανισμό, όστις αναπτύσσει τους δικούς νόμους
και κανόνες ηθικής, και προσδιορίζει τί είναι νόμιμο και τί παράνομο στην
Ελληνική κοινωνία.
Το Κόμμα πολεμά διαρκώς.
Πολεμά για ελευθερία, για υλικά αγαθά, για εκδίκηση εναντίον των εχθρών, για
απόκτηση σεβασμού, για συλλογική επιβίωση, για απόκτηση δυνάμεως, για κυριαρχία.
Τα αποτελέσματα των νικηφόρων μαχών του αντανακλούν στην φυλή(δημογραφική
αύξηση), στα εδάφη(ζωτικός χώρος), στον πλούτο(εμπορική και βιομηχανική ισχύς),
στην στρατιωτική ισχύ, στην δικαστική εξουσία, στην πολιτιστική υπεροχή, στο
νομισματική πολιτική(έλεγχος του χρηματοπιστωτικού συστήματος), στην επιρροή
πάνω στον Λαό.
Αυτή την στιγμή το ρωμέϊκο
κράτος έχει καταλυθεί από εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες. Δεν υπάρχουν
ένοπλες δυνάμεις ικανές να υπερασπιστούν τον Λαό και την Πατρίδα. Μόνον το
στρατιωτικοποιημένο Κόμμα μπορεί να υπερασπιστεί τον Λαό και την Πατρίδα. Μόνον
αυτό θα στρατιωτικοποιήσει τον Λαό. Μόνον αυτό θα τον εκπαιδεύσει και θα τον
καθοδηγήσει στον ΕθνικοΑπελευθερωτικό Πόλεμο.
Πρέπει να αντιμετωπίζουμε το
Κόμμα που θα κτίσουμε ως Δάσκαλο του Ελληνικού Λαού. Ως την διοίκηση του
υπόδουλου Έθνους. Ως Κοινότητα Ελλήνων. Ως Κράτος εν κράτει. Ως ενσάρκωση του
εμπόλεμου Έθνους.
Το Επαναστατικό Κόμμα θα
λειτουργεί ως σχολή και ως επιτελείο πολέμου. Ως επαναστατική κυβέρνηση. Το
Κόμμα θα ενσαρκώνει την εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία του
σκλαβωμένου Ελληνικού Λαού. Θα λειτουργεί ως Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Ως
οργανωτική ενσάρκωση της Εθνικής Ιδέας.
Το Πολεμικό Κόμμα αποτελεί
ενεργητική συλλογικότητα, ενώ η αυτονομία των διαφόρων μικρο-ομάδων είναι
ατομιστικός ωχαδελφισμός ο οποίος εκφυλίζει όσα αξιόλογα άτομα συμμετέχουν στις
μικρο-ομάδες.
Ο βασικός λόγος που δεν έχει
οικοδομηθεί ένα μεγάλο πατριωτικό κόμμα εξουσίας μέχρι στιγμής είναι διότι
απαιτείται οργανωτική κουλτούρα, η οποία λείπει από αρκετούς συναγωνιστές. Με το
που εμφανίζονται οι πρώτες δυσκολίες, αρκετοί εγκαταλείπουν την προσπάθεια, και
προτιμούν την αδράνεια του αναχωρητισμού από τις δυναμικές εσωκομματικές τριβές.
Υποφέρουμε ως Λαός από έλλειψη πολιτικής παιδείας, αλλά αυτό ακριβώς θα
θεραπεύσει το Κόμμα μας.
Όποιος αρνείται την συλλογική
κομματική δράση, σημαίνει ότι φοβάται ή δεν μπορεί να ηγηθεί. Αλλά τότε, δεν
δικαιούται να μιλά κατά των αποτυχημένων ηγετών. Διότι εκλογικεύει την δειλία
και την ανικανότητά του με το σόφισμα της αυτονομιστικής δράσεως.
Στην πραγματικότητα δεν θέλει
αυτονομία. Θέλει την κλειστή ομαδούλα του για να παριστάνει τον ηγετίσκο. Είναι
ένας δειλός ατομιστής, και χρησιμοποιεί ως πρόσχημα τα σημερινά απαξιωμένα
κόμματα για να αποφύγει τις ευθύνες του να οικοδομήσει ένα καλύτερο
κόμμα.
Ο ατομιστής-αυτόνομος, φέρει
βαρυτάτη ευθύνη για την σημερινή καταστροφή της Ελλάδος, καθώς έγκλημα
συνίσταται κατά πράξη και κατά παράλειψη. Όποιος παραλείπει να αγωνιστεί για την
σωτηρία του Λαού και της Πατρίδος είναι το ίδιο υπεύθυνος με προδότες όπως ο Γ.
Α. Παπανδρέου.
Το βασικώτερο εμπόδιο που θα
αντιμετωπίσουμε είναι τα προσωπικά μικροσυμφέροντα των Ελλήνων. Άλλος γιατί
νυμφεύθηκε αλλοδαπή, άλλος γιατί είναι χριστιανός ή άθεος, άλλος γιατί είναι
ομοφυλόφιλος, άλλος γιατί εργάζεται σε ξένη εταιρεία, άλλος γιατί είναι δειλός,
άλλος γιατί ήταν μέλος του Πασόκ, πάντα θα έχει μία προσωπική ταυτότητα ή ένα
προσωπικό συμφέρον που θα προηγείται ή θα αντιτίθεται των συλλογικών εθνικών
προταγμάτων.
Εκεί θα αποδειχθεί η μαεστρία
του Κόμματος. Θα πείσει όλους αυτούς να εργαστούν για το κοινό συμφέρον και να
καταπνίξουν το ατομιστικό τους μικροσυμφέρον.
Το Κόμμα πρέπει να έχει
ορίζοντα αιώνων. Τα δομικά του υλικά πρέπει να αντέξουν στην φθορά του χρόνου.
Για να διδάξει στα μέλη του την τέχνη της επιβιώσεως υπό αντίξοες συνθήκες,
οφείλει να ενσωματώνει σε όλες τις διαδικασίες λήψεως αποφάσεων αναδραστικούς
μηχανισμούς, οίτινες θα ελέγχουν την ηγετική ομάδα ώστε να μην παρεκκλίνει από
τους στόχους του κινήματος.
Οι διαδικασίες για την σύσταση
του Κόμματος θα χαρακτηριστούν από την αίσθηση του επείγοντος. Θα ηγηθούν άτομα
με διάθεση αναλήψεως δράσεων. Στις σημερινές συνθήκες ξένης κατοχής οι ατέρμονες
συζητήσεις βλάπτουν την Πατρίδα και τον Λαό. Οι κατακτητές ετοιμάζουν τον
εδαφικό ακρωτηριασμό της Ελλάδος και το διαφημίζουν ανοικτά στις τηλεοράσεις.
Για να δέσει η κομματική μαγιά
πρέπει να αποφευχθούν βασικά λάθη που στο παρελθόν κατέστρεψαν πατριωτικά
κόμματα. Το Κόμμα θα έχει συλλογική ηγεσία προς αποφυγήν προσωπαγών σχημάτων.
Θα υπάρχουν φίλτρα εισδοχής
μελών διότι η μαζική εισροή απογοητευμένων οπαδών του Πασοκ, της Νέας
Δημοκρατίας και του ΚΚΕ, θα αλλοιώσει το πολεμικό πνεύμα του Κόμματος, και θα το
μετατρέψει συντόμως σε κλώνο των απαξιωμένων αστικών κομμάτων.
Το Κόμμα πρέπει να έχει
πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική, και στρατιωτική πτέρυγα. Το ανθρώπινο
δυναμικό του θα διέπεται από επιθετικό πνεύμα. Ο ακτιβισμός θα είναι τρόπος
ζωής. Η κοινωνική του δράση, η αγωνιστική του τόλμη και το επιθετικό του πνεύμα,
θα συνεγείρουν την Ελληνική κοινωνία.
Το Πολεμικό Κόμμα θα αναλάβει
την ευθύνη να φέρει εις πέρας τον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα, όσο και αν
διαρκέσει, όσες θυσίες και αν χρειαστούν.
Προσκαλώ συναγωνιστές,
ομοϊδεάτες, και φίλους, να ξεκινήσουμε τα πρακτικά βήματα για την σύσταση του
Κόμματος.
Χρειαζόμαστε πολιτικές
προτάσεις, ιδέες για την χρηματοδότηση, χώρους εκδηλώσεων, ιδεολογική ζύμωση.
Αλλά πάνω απ’ όλα χρειαζόμαστε δράση και επιθετικό πνεύμα.
Η επικοινωνία με όσους
συντάσσονται με την ιδέα του ΕθνικοΑπελευθερωτικού Αγώνος από την ξένη κατοχή,
θα γίνεται μέσω μίας ιστοσελίδος μέχρι να φθάσουμε στις πρώτες συνδιασκέψεις, οι
οποίες θα οδηγήσουν σε ιδρυτικό συνέδριο.
Ιφικράτης Αμυράς
1-11-2012
Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012
Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΝΑΥΠΗΓΙΚΗΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Πειραιάς
6/9/2012
Πραγματοποιήθηκε χθες Τετάρτη 5/9/2012, στο Εργατικό
Κέντρο Πειραιά, η δεύτερη συνάντησή μας, με σκοπό να εκτιμήσουμε τις μέχρι
σήμερα πρωτοβουλίες και να προγραμματίσουμε τα επόμενα βήματά
μας.
Όλες οι πλευρές συμφώνησαν ότι η πρωτοβουλία μας
σήμερα για συντονισμό σε αγωνιστική κατεύθυνση όλων των εργαζομένων στη
Ναυπηγική Βιομηχανία (Ν / ΖΩΝΗ – Ν. ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ – Ν. ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ κ.λ.π.)
Είναι Μονόδρομος.
Κανείς σήμερα δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι θα λύσει το δικό του πρόβλημα, ενώ
οι υπόλοιποι θα εξαθλιώνονται.
Η ίδια η εμπειρία μας την τελευταία δεκαετία, μας
διδάσκει ότι η Ναυπηγική Βιομηχανία στη χώρα μας είναι ενιαία και μόνο με ενιαίο
και κοινό αγώνα, στη βάση των κοινών μας προβλημάτων και κοινών μας συμφερόντων
όλων των εργαζομένων , μπορεί να υπάρξει ΛΥΣΗ.
Η προσπάθειά μας, που ξεκίνησε τον Ιούλιο και έχει να
επιδείξει μέχρι σήμερα σοβαρές πρωτοβουλίες, όπως παραστάσεις σε Υπουργεία και
κατάθεση των προτάσεών μας , έρχεται να αποδείξει στην πράξη ότι οι εργαζόμενοι
από όλους τους εργασιακούς χώρους της Ν/ Βιομηχανίας, μπορούν και πρέπει να
δράσουν από κοινού.
Καλούμε για μια ακόμα φορά τις πλειοψηφίες των Σωματείων (ΣΕΝΕ Ν. Ελευσίνας και
ΤΡΙΑΙΝΑ Ν. Σκαραμαγκά) , να σταματήσουν να αναζητούν λύση ο καθένας για τον
εαυτό του, πολύ απλά γιατί τέτοια λύση δεν υπάρχει, και να συμμετέχουν στην
προσπάθειά μας για κοινές αγωνιστικές πρωτοβουλίες, με γνώμονα αποκλειστικά και
μόνο τα κοινά συμφέροντα όλων των εργαζομένων του κλάδου
.
Καλούμε όλους τους
εργαζόμενους στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και Σκαραμαγκά , όλους τους Εργαζόμενους
και Ανέργους της Ν/ ΖΩΝΗΣ σε παράσταση διαμαρτυρίας στο ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ,
την ΤΕΤΑΡΤΗ 12/9/2012 (ραντεβού 10 π.μ. στη στάση ΜΕΤΡΟ ΚΑΤΕΧΑΚΗ)
.
Απαιτούμε άμεσα λύσεις – Δεν
πάει άλλο
Η κατάσταση για όλους είναι
οριακή
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ :
Ø
Εξόφληση ΤΩΡΑ όλων των δεδουλευμένων των Ναυπηγείων
Ελευσίνας και Σκαραμαγκά.Να σταματήσει ΑΜΕΣΑ η εφαρμογή
του απαράδεκτου μέτρου της εκ περιτροπής εργασίας στα Ν. Σκαραμαγκά και να
αποκατασταθούν στην δουλειά τους οι εργαζόμενοι του Τροχαίου
Υλικού.
Ø
ΑΜΕΣΑ
μέτρα προστασίας των ανέργων και των οικογενειών τους.
Ø
Να
ακυρωθεί η συμφωνία με την Κίνα για την χρηματοδότηση των Ελλήνων Εφοπλιστών για
να πηγαίνουν αυτοί τα καράβια τους στα Κινέζικα
Ναυπηγεία.
Ø
Να
Περάσουν τώρα σε Κρατικό έλεγχο τα Ναυπηγεία,(
ακύρωση του καταστροφικού για την Ναυπηγική Βιομηχανία Νομού 3885, ώστε
να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία τους) και μαζί με την Ν/ΖΩΝΗ να
λειτουργήσουν κάτω από 100% ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΝΙΑΙΟ ΦΟΡΕΑ που θα σχεδιάζει, θα οργανώνει
και θα υλοποιεί την παραγωγική διαδικασία .
Ø
Όχι
στην Πώληση του Λιμανιού. Άμεση χωροθέτηση της Ν/ΖΩΝΗΣ με νόμο που θα απαγορεύει
την αλλαγή χρήσης τουλάχιστον για 50 χρόνια και άμεσες επενδύσεις σε υποδομές
(δεξαμενές PANAMAX , επισκευές ντόκων, δίκτυα νερού – αέρα –
ρεύματος)
Ø
Σύνδεση
των τεράστιων πραγματικών αναγκών της Χώρας για πλοία (ακτοπλοΐα – πολεμικό
ναυτικό – θαλάσσιες μεταφορές κ.τ.λ. ) και άλλες μεταλλικές κατασκευές
(ανεμογεννήτριες, πλωτές εξέδρες-δεξαμενές, άμυνα κ.τ.λ.) με την Ναυπηγική
βιομηχανία της Χώρας μας , κάτι που θα εξασφαλίζει μόνιμα και σταθερά δουλειά
για όλους μας.
Για την συντονιστική
επιτροπή:
Συνδικάτο Μετάλλου Πειραιά
- Σωματείο Ηλεκτρολόγων Πλοίων
Παν. Ένωση Αμμοβολιστών Καθαριστών - Σωματείο
Ναυπηγοξυλουργών
Εργοστασιακή Επιτροπή Ν. Σκαραμαγκά -
Συσπείρωση Εργαζομένων Ν. Ελευσίνας
Ιδρυτικά μέλη της
Κίνησης Νέο Κίνημα Αλλαγής Ν. Σκαραμαγκά
Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΚΚΕ: Το Πολιτικό Γραφείο και η... παροπλισμένη προπαγάνδα
Τι αναφέρει η ΚΕ ύστερα από συνεδρίαση με θέμα τις εκλογικές αναμετρήσεις
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 16:19
Με έντονα τα στοιχεία αυτοκριτικής για τις αδυναμίες και τα λάθη του, το ΚΚΕ προχώρησε στην αποτίμηση της δράσης του το τελευταίο διάστημα, έχοντας ως επίκεντρο τις δυο εκλογικές αναμετρήσεις και τη μεγάλη μείωση της εκλογικής δύναμής του.
Δυο είναι οι κύριοι άξονες στους οποίους «πατά» η αυτοκριτική προσέγγιση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Από τη μια τίθενται οι αδυναμίες του ΚΚΕ στο να στηρίξει με επάρκεια τη στρατηγική του, κάνοντάς την ελκυστική και κατανοητή για να διευρυνθεί ο περίγυρος του κόμματος. Από την άλλη, είναι οι λανθασμένοι χειρισμοί και οι αστοχίες της εκλογικής τακτικής, σε μια μάχη «κόντρα στο ρεύμα» και σε συνθήκες «εξαιρετικά δύσκολες και περίπλοκες»
Παράλληλα, διατηρώντας την πολιτική γραμμή που έχει χαράξει, και με το βλέμμα στο 19ο Συνέδριο, ο Περισσός θέτει στην αιχμή του δόρατός του, την ανάγκη παρεμβάσεων για να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στις «σύνθετες απαιτήσεις και ανάγκες του λαού που αυξάνονται». Ιδιαίτερη εμφαση δίνεται σε μακροχρόνιες ελλείψεις στην κομματική δουλειά για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, η οποία για το ΚΚΕ αποτελεί στόχο πρώτης γραμμής για την επόμενη ημέρα.
Οι παρατηρήσεις των στελεχών και των μελών του, σε συζητήσεις εντός των κομματικών οργάνων, αλλά και φίλων του ΚΚΕ, σε συσκέψεις που έγιναν, αποτέλεσαν τον «καμβά» της απόφασης που εξέδοσε η Κεντρική Επιτροπή, ύστερα από συνεδρίασή της (9 Ιουλίου 2012), με θέμα τα συμπεράσματα από τις εκλογικές αναμετρήσεις της 6ης Μαΐου και της 17ης Ιουνίου 2012.
Στο κείμενό της, η ΚΕ του ΚΚΕ κρίνει θετικά τη γενική πολιτική γραμμή με την οποία δόθηκε η εκλογική μάχη. Ομως, προσδιορίζει ως «το πρόβλημα» ότι δεν εντόπισε έγκαιρα «το βάθος της συνολικής μείωσης των δυο κομμάτων και ιδιαίτερα την κατάρρευση του ΠαΣοΚ, καθώς και την ισχυροποίηση-στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, το σχέδιο επίθεσης στο Κόμμα».
Αστοχίες στην εκλογική τακτική
Στον Περισσό παραδέχονται ότι μόλις δεκαπέντε μέρες πριν από την πρώτη εκλογική αναμέτρηση διαπίστωσαν την «απότομη στροφή» του κόσμου προς το ΣΥΡΙΖΑ σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ αλλά και του ΚΚΕ.
Οπως τονίζεται, «η ουσία είναι ότι η ΚΕ δεν συγκέντρωσε την προσοχή της στο γεγονός ότι για πρώτη φορά, σε σχέση με όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, μπροστά στον δοκιμαζόμενο λαό έμπαινε ζήτημα να επιλέξει ανάμεσα σε μια κυβέρνηση στη βάση της ΝΔ ή του ΠαΣοΚ από τη μια, ή μια κυβέρνηση της λεγόμενης «αριστερής συνεργασίας» με ΚΚΕ και ΔΗΜ.ΑΡ και μάλιστα με το ψεύτικο επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ για το πλεονέκτημα των 50 εδρών».
Το ΚΚΕ εκτιμά ότι έπρεπε να καθορίσει το πλαίσιο της πρώτης εκλογικής μάχης στο ίδιο πνεύμα που το επεξεργάσθηκε αμέσως μετά τις εκλογές της 6 Μαΐου, δηλαδή «να προτάξει το μέτωπο στην αυταπάτη της "αριστερής κυβέρνησης" με επεξεργασία και κωδικοποίηση κατάλληλων συνθημάτων».
Στο κείμενο επισημαίνεται ότι δεν ανέδειξε έγκαιρα το ΣΥΡΙΖΑ ως «νέο πολιτικό φορέα της σοσιαλδημοκρατίας», δεν έδωσε έγκαιρα απάντηση πώς βλέπει το ΚΚΕ το ζήτημα της κυβέρνησης της λαϊκής εξουσίας, πώς θα φθάσει ο πολιτικός αγώνας σε μια τέτοια έκβαση και με ποιες προϋποθέσεις, ώστε να κατανοηθεί γιατί το ΚΚΕ «δεν μετέχει σε κυβέρνηση «αστικής διαχείρισης της κρίσης, σε κυβέρνηση που πολιτεύεται στα πλαίσια του συστήματος, στο έδαφος δηλαδή του καπιταλισμού».
Πάντως, η ΚΕ του ΚΚΕ διευκρινίζει ότι δεν σημαίνει ότι αν στην πρώτη προεκλογική περίοδο είχε χαραχθεί εύστοχη εκλογική τακτική θα ήταν δυνατόν να ανατραπεί «το ρεφορμιστικό ρεύμα υπέρ κυβέρνησης διαχείρισης της κρίσης, η ανάπτυξη του οποίου έχει αντικειμενική βάση, πατά στις ανάγκες της αστικής εξουσίας». Όμως , σημειώνει, είναι πολύ πιθανό να είχε λιγότερες απώλειες, κυρίως να αποτρεπόταν ένα πνεύμα απογοήτευσης ιδιαίτερα στο χώρο των οπαδών και φίλων του ΚΚΕ «που δικαίως προκάλεσε το εκλογικό αποτέλεσμα».
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο ότι ορισμένοι φίλοι και οπαδοί του ΚΚΕ, αλλά «και ένα μικρό μέρος των κομματικών μελών» υποστήριξαν ότι θα αφαιρούνταν η πρωτοβουλία κινήσεων από το ΣΥΡΙΖΑ, αν το ΚΚΕ κατά τη διερευνητική εντολή έκανε μια κυβερνητική πρόταση - την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα απέρριπτε- θέτοντας το ζήτημα της αποδέσμευσης, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της ρήξης με τις επιλογές της ΕΕ και των μονοπωλίων.
Η Κεντρική Επιτροπή εκτιμά ότι σωστά δεν μπήκε το ΚΚΕ στη λογική συζήτησης με τον ΣΥΡΙΖΑ στη διερευνητική εντολή. «Το Κόμμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να κάνει κινήσεις που επιτείνουν τη σύγχυση γύρω από το χαρακτήρα αυτού του φορέα ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τη γραμμή σύγκρουσης και ρήξης με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Η εκλογική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει ότι το αστικό πολιτικό σύστημα έχει εναλλακτικά σχέδια διαχείρισης», σημειώνει.
Οργανωτικές αδυναμίες
Ωστόσο, η εκλογική αναμέτρηση, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κεντρικής Επιτροπής, δεν ανέδειξε μόνο αστοχίες στην τακτική. Ανέδειξε τις μακροχρόνιες αδυναμίες και καθυστερήσεις στην κομματική δουλειά για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας, την κομματική οικοδόμηση σε συνθήκες που υπάρχουν δυσκολίες στην οργάνωση των μαζών, ώστε να εξαντλούνται όλες οι δυνατότητες που απορρέουν από τις αντικειμενικές εξελίξεις.
Η Κεντρική Επιτροπή αποδέχεται ότι έχει ευθύνες γιατί δεν μπόρεσε να προσανατολίσει πρακτικά «όλο το Κόμμα να απευθύνεται κυρίως στις νεώτερες ηλικίες με κοινωνικοταξικά βέβαια κριτήρια». Επίσης, όσον αφορά στην οικοδόμηση στενών ιδεολογικοπολιτικών δεσμών με τους φίλους και οπαδούς, δίνει έμφαση στο ότι θα πρέπει το κομματικό δυναμικό να αναπτύξει μεγαλύτερη ικανότητα στην εκλαΐκευση των θέσεων του ΚΚΕ, της στρατηγικής του.
Το Πολιτικό Γραφείο, η… παροπλισμένη προπαγάνδα και ο ρόλος του Διαδικτύου
Είναι αξιοσημείωτο ότι επιρρίπτονται ευθύνες, ιδιαίτερα στο Πολιτικό Γραφείο, γιατί τις ανάγκες της προπαγάνδας τις αντιμετώπισε «αδύνατα και πίσω από τις απαιτήσεις», με συνεχείς επεξεργασίες ώστε «η ταξική συνείδηση να μην εκτρέπεται σε ανώδυνους δρόμους σε συνθήκες που οι μηχανισμοί χειραγώγησης και επηρεασμού είναι πολλοί, πολυπλόκαμοι».
Ευθέως αναφέρεται ότι η προπαγάνδα για τις θέσεις και τη στρατηγική του ΚΚΕ δεν είναι ζωντανή και εμπλουτισμένη με παραδείγματα και στοιχεία που βγαίνουν μέσα από τις εξελίξεις στο κίνημα, αλλά και στον κάθε κλάδο. Σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης: «Δεν έχει αποκτήσει η προπαγάνδα μας ζωντανό εκλαϊκευτικό χαρακτήρα. Το θέμα της προπαγάνδας δεν είναι ζήτημα γενικά "επικοινωνιακής πολιτικής" και μάλιστα με κριτήριο το πώς διεξάγεται ο τηλεοπτικός διάλογος. Η αυτοκριτική της ΚΕ στο επίπεδο της προπαγάνδας αναφέρεται στις μορφές ζωντανής προπαγάνδας, που διευκολύνει τον διάλογο, τη συμμετοχή, και όχι την παθητική παρακολούθηση των λεγόμενων τηλεοπτικών εκπομπών που δεν μπορούν να δώσουν τον πλούτο των θέσεών μας, την τεκμηρίωση, τα κριτήρια».
Επίσης σημειώνεται ότι υποτιμήθηκε ο ρόλος του Διαδικτύου «στην πληροφόρηση της νεολαίας αλλά και ως όργανο επίθεσης στο Κόμμα».
Δυο είναι οι κύριοι άξονες στους οποίους «πατά» η αυτοκριτική προσέγγιση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Από τη μια τίθενται οι αδυναμίες του ΚΚΕ στο να στηρίξει με επάρκεια τη στρατηγική του, κάνοντάς την ελκυστική και κατανοητή για να διευρυνθεί ο περίγυρος του κόμματος. Από την άλλη, είναι οι λανθασμένοι χειρισμοί και οι αστοχίες της εκλογικής τακτικής, σε μια μάχη «κόντρα στο ρεύμα» και σε συνθήκες «εξαιρετικά δύσκολες και περίπλοκες»
Παράλληλα, διατηρώντας την πολιτική γραμμή που έχει χαράξει, και με το βλέμμα στο 19ο Συνέδριο, ο Περισσός θέτει στην αιχμή του δόρατός του, την ανάγκη παρεμβάσεων για να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στις «σύνθετες απαιτήσεις και ανάγκες του λαού που αυξάνονται». Ιδιαίτερη εμφαση δίνεται σε μακροχρόνιες ελλείψεις στην κομματική δουλειά για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, η οποία για το ΚΚΕ αποτελεί στόχο πρώτης γραμμής για την επόμενη ημέρα.
Οι παρατηρήσεις των στελεχών και των μελών του, σε συζητήσεις εντός των κομματικών οργάνων, αλλά και φίλων του ΚΚΕ, σε συσκέψεις που έγιναν, αποτέλεσαν τον «καμβά» της απόφασης που εξέδοσε η Κεντρική Επιτροπή, ύστερα από συνεδρίασή της (9 Ιουλίου 2012), με θέμα τα συμπεράσματα από τις εκλογικές αναμετρήσεις της 6ης Μαΐου και της 17ης Ιουνίου 2012.
Στο κείμενό της, η ΚΕ του ΚΚΕ κρίνει θετικά τη γενική πολιτική γραμμή με την οποία δόθηκε η εκλογική μάχη. Ομως, προσδιορίζει ως «το πρόβλημα» ότι δεν εντόπισε έγκαιρα «το βάθος της συνολικής μείωσης των δυο κομμάτων και ιδιαίτερα την κατάρρευση του ΠαΣοΚ, καθώς και την ισχυροποίηση-στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, το σχέδιο επίθεσης στο Κόμμα».
Αστοχίες στην εκλογική τακτική
Στον Περισσό παραδέχονται ότι μόλις δεκαπέντε μέρες πριν από την πρώτη εκλογική αναμέτρηση διαπίστωσαν την «απότομη στροφή» του κόσμου προς το ΣΥΡΙΖΑ σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ αλλά και του ΚΚΕ.
Οπως τονίζεται, «η ουσία είναι ότι η ΚΕ δεν συγκέντρωσε την προσοχή της στο γεγονός ότι για πρώτη φορά, σε σχέση με όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, μπροστά στον δοκιμαζόμενο λαό έμπαινε ζήτημα να επιλέξει ανάμεσα σε μια κυβέρνηση στη βάση της ΝΔ ή του ΠαΣοΚ από τη μια, ή μια κυβέρνηση της λεγόμενης «αριστερής συνεργασίας» με ΚΚΕ και ΔΗΜ.ΑΡ και μάλιστα με το ψεύτικο επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ για το πλεονέκτημα των 50 εδρών».
Το ΚΚΕ εκτιμά ότι έπρεπε να καθορίσει το πλαίσιο της πρώτης εκλογικής μάχης στο ίδιο πνεύμα που το επεξεργάσθηκε αμέσως μετά τις εκλογές της 6 Μαΐου, δηλαδή «να προτάξει το μέτωπο στην αυταπάτη της "αριστερής κυβέρνησης" με επεξεργασία και κωδικοποίηση κατάλληλων συνθημάτων».
Στο κείμενο επισημαίνεται ότι δεν ανέδειξε έγκαιρα το ΣΥΡΙΖΑ ως «νέο πολιτικό φορέα της σοσιαλδημοκρατίας», δεν έδωσε έγκαιρα απάντηση πώς βλέπει το ΚΚΕ το ζήτημα της κυβέρνησης της λαϊκής εξουσίας, πώς θα φθάσει ο πολιτικός αγώνας σε μια τέτοια έκβαση και με ποιες προϋποθέσεις, ώστε να κατανοηθεί γιατί το ΚΚΕ «δεν μετέχει σε κυβέρνηση «αστικής διαχείρισης της κρίσης, σε κυβέρνηση που πολιτεύεται στα πλαίσια του συστήματος, στο έδαφος δηλαδή του καπιταλισμού».
Πάντως, η ΚΕ του ΚΚΕ διευκρινίζει ότι δεν σημαίνει ότι αν στην πρώτη προεκλογική περίοδο είχε χαραχθεί εύστοχη εκλογική τακτική θα ήταν δυνατόν να ανατραπεί «το ρεφορμιστικό ρεύμα υπέρ κυβέρνησης διαχείρισης της κρίσης, η ανάπτυξη του οποίου έχει αντικειμενική βάση, πατά στις ανάγκες της αστικής εξουσίας». Όμως , σημειώνει, είναι πολύ πιθανό να είχε λιγότερες απώλειες, κυρίως να αποτρεπόταν ένα πνεύμα απογοήτευσης ιδιαίτερα στο χώρο των οπαδών και φίλων του ΚΚΕ «που δικαίως προκάλεσε το εκλογικό αποτέλεσμα».
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο ότι ορισμένοι φίλοι και οπαδοί του ΚΚΕ, αλλά «και ένα μικρό μέρος των κομματικών μελών» υποστήριξαν ότι θα αφαιρούνταν η πρωτοβουλία κινήσεων από το ΣΥΡΙΖΑ, αν το ΚΚΕ κατά τη διερευνητική εντολή έκανε μια κυβερνητική πρόταση - την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα απέρριπτε- θέτοντας το ζήτημα της αποδέσμευσης, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της ρήξης με τις επιλογές της ΕΕ και των μονοπωλίων.
Η Κεντρική Επιτροπή εκτιμά ότι σωστά δεν μπήκε το ΚΚΕ στη λογική συζήτησης με τον ΣΥΡΙΖΑ στη διερευνητική εντολή. «Το Κόμμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να κάνει κινήσεις που επιτείνουν τη σύγχυση γύρω από το χαρακτήρα αυτού του φορέα ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τη γραμμή σύγκρουσης και ρήξης με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Η εκλογική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει ότι το αστικό πολιτικό σύστημα έχει εναλλακτικά σχέδια διαχείρισης», σημειώνει.
Οργανωτικές αδυναμίες
Ωστόσο, η εκλογική αναμέτρηση, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κεντρικής Επιτροπής, δεν ανέδειξε μόνο αστοχίες στην τακτική. Ανέδειξε τις μακροχρόνιες αδυναμίες και καθυστερήσεις στην κομματική δουλειά για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας, την κομματική οικοδόμηση σε συνθήκες που υπάρχουν δυσκολίες στην οργάνωση των μαζών, ώστε να εξαντλούνται όλες οι δυνατότητες που απορρέουν από τις αντικειμενικές εξελίξεις.
Η Κεντρική Επιτροπή αποδέχεται ότι έχει ευθύνες γιατί δεν μπόρεσε να προσανατολίσει πρακτικά «όλο το Κόμμα να απευθύνεται κυρίως στις νεώτερες ηλικίες με κοινωνικοταξικά βέβαια κριτήρια». Επίσης, όσον αφορά στην οικοδόμηση στενών ιδεολογικοπολιτικών δεσμών με τους φίλους και οπαδούς, δίνει έμφαση στο ότι θα πρέπει το κομματικό δυναμικό να αναπτύξει μεγαλύτερη ικανότητα στην εκλαΐκευση των θέσεων του ΚΚΕ, της στρατηγικής του.
Το Πολιτικό Γραφείο, η… παροπλισμένη προπαγάνδα και ο ρόλος του Διαδικτύου
Είναι αξιοσημείωτο ότι επιρρίπτονται ευθύνες, ιδιαίτερα στο Πολιτικό Γραφείο, γιατί τις ανάγκες της προπαγάνδας τις αντιμετώπισε «αδύνατα και πίσω από τις απαιτήσεις», με συνεχείς επεξεργασίες ώστε «η ταξική συνείδηση να μην εκτρέπεται σε ανώδυνους δρόμους σε συνθήκες που οι μηχανισμοί χειραγώγησης και επηρεασμού είναι πολλοί, πολυπλόκαμοι».
Ευθέως αναφέρεται ότι η προπαγάνδα για τις θέσεις και τη στρατηγική του ΚΚΕ δεν είναι ζωντανή και εμπλουτισμένη με παραδείγματα και στοιχεία που βγαίνουν μέσα από τις εξελίξεις στο κίνημα, αλλά και στον κάθε κλάδο. Σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης: «Δεν έχει αποκτήσει η προπαγάνδα μας ζωντανό εκλαϊκευτικό χαρακτήρα. Το θέμα της προπαγάνδας δεν είναι ζήτημα γενικά "επικοινωνιακής πολιτικής" και μάλιστα με κριτήριο το πώς διεξάγεται ο τηλεοπτικός διάλογος. Η αυτοκριτική της ΚΕ στο επίπεδο της προπαγάνδας αναφέρεται στις μορφές ζωντανής προπαγάνδας, που διευκολύνει τον διάλογο, τη συμμετοχή, και όχι την παθητική παρακολούθηση των λεγόμενων τηλεοπτικών εκπομπών που δεν μπορούν να δώσουν τον πλούτο των θέσεών μας, την τεκμηρίωση, τα κριτήρια».
Επίσης σημειώνεται ότι υποτιμήθηκε ο ρόλος του Διαδικτύου «στην πληροφόρηση της νεολαίας αλλά και ως όργανο επίθεσης στο Κόμμα».
Παρασκευή 6 Ιουλίου 2012
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2012
«Φωστήρες» και «φον φούφουτοι».Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος.
Εδώ και τρία χρόνια, πρωί, μεσημέρι, βράδυ, με ρυθμούς πολυβόλου, επαναλαμβάνεται η ίδια ανοησία: «Για την κρίση, για τα χρέη, για τα ελλείμματα,
φταίει το Δημόσιο»...
Το ύφος, δε, που χρησιμοποιούν οι διάκονοι της παραπάνω «μπαρούφας», από τους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς αστέρες μέχρι τους κάθε λογής ειδικούς... πανεπιστήμονες,
καθιστά δυσδιάκριτο αν πρόκειται απλώς για ηλίθιους, αστοιχείωτους, άσχετους και αμόρφωτους ή για το ακόμα χειρότερο και πιο επικίνδυνο είδος:
Εκείνο του μορφωμένου ηλίθιου...
Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν, προδήλως, οι σε διατεταγμένη προπαγανδιστική υπηρεσία ινστρούκτορες της πλουτοκρατίας. Ολοι εκείνοι οι «ξύπνιοι», δηλαδή, που όσο πιο αντιλαϊκές είναι οι επιδιώξεις των αφεντικών τους
(σ.σ.: τέτοια επιδίωξη είναι το γενικό ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου),
τόσο περισσότερο μετέρχονται την ηλιθιότητα ως «ασφυξιογόνο» για την παράλυση της αντίστασης των υπολοίπων διά της αποβλάκωσης.
***
Τρεις παρατηρήσεις, λοιπόν, όσον αφορά την «αξία» των «επιχειρημάτων» τους:
*
Πρώτον, αυτοί που αναφέρονται στον κακό δημόσιο τομέα, που ευθύνεται - όπως λένε - για τα χρέη και τα ελλείμματα, πέραν ότι είναι οι ίδιοι που κόβουν μισθούς στον ιδιωτικό τομέα (σ.σ.: αλήθεια, τι σχέση έχουν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα με τα δημόσια χρέη, «φωστήρες»;...), προφανώς αναφέρονται στον δικό τους, στον κατ' όνομα «δημόσιο» τομέα.
Αναφέρονται, από τη μια μεριά, στον «δημόσιο» τομέα
της κομματοκρατίας,
της αναξιοκρατίας,
της ρουσφετοκρατίας και
των «δικών τους παιδιών».
Δηλαδή στο «δημόσιο» τομέα που κατασκευάστηκε κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση της σαπίλας τους.
Αναφέρονται, από την άλλη μεριά, σε έναν «δημόσιο τομέα» - δυνάστη για το λαό και για την πλειοψηφία των εργαζόμενων σε αυτόν, αλλά ταυτόχρονα πρόθυμο υπηρέτη των συμφερόντων των ισχυρών.
*
Επομένως οτιδήποτε αποκαλούν «Δημόσιο» δεν έχει καμία σχέση με το πραγματικά Δημόσιο, με το πραγματικά κοινωνικό, με το πραγματικά συλλογικό, όπως μπορεί να επιβεβαιώσει μια και μόνο ματιά στην κατ' όνομα «δημόσια» Υγεία και στην κατ' όνομα «δημόσια» Παιδεία τους.
Το γνωρίζουν.
Ωστόσο επιλέγουν μεθοδευμένα και συστηματικά τη συκοφάντηση της έννοιας του πραγματικά Δημόσιου, του πραγματικά κοινωνικού και του πραγματικά συλλογικού, χρησιμοποιώντας ως απόδειξη της «αποτυχίας» του Δημόσιου, εκείνο το «Δημόσιο» - καρικατούρα, εκείνο το «Δημόσιο» - Φρανκενστάιν που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Ενα «Δημόσιο» - Φρανκενστάιν που, φυσικά, το κατασκεύασαν έχοντας ως προδιαγραφές ό,τι συμφέρει και εξυπηρετεί την λεγόμενη «οικονομία της αγοράς», δηλαδή ό,τι συμφέρει και εξυπηρετεί τους κεφαλαιοκράτες.
***
Δεύτερον, οι «φωστήρες» του ανορθολογισμού και της αντιεπιστημονικότητας, που αποδίδουν την αιτία της κρίσης στην Ελλάδα και στον κόσμο, στον «δημόσιο» τομέα, στον «δημόσιο» χώρο, στην «δημόσια» οικονομία, θα πρέπει να μας πουν:
*
α) Στις ΗΠΑ, η Lehman Brothers, που κατέρρευσε αποτελώντας την αφετηρία εκδήλωσης της παγκόσμιας κρίσης, τι ήταν; «Δημόσια» ή ιδιωτική;
Η AIG, που κατέρρευσε, συμπαρασύροντας τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα εκατομμυρίων ανθρώπων, τι ήταν; «Δημόσια» ή ιδιωτική;
Τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές της «Γουόλ Στριτ», που από το αμερικανικό «Δημόσιο» - δηλαδή με λεφτά του αμερικανικού λαού - έχουν «μπουκωθεί» με πάνω από 7 τρισ. δολάρια (!) από το 2008 ώστε να μην καταρρεύσουν, τι είναι; «Δημόσια» ή ιδιωτικά;
*
β) Οι τράπεζες της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Γαλλίας, της Ελλάδας
(σ.σ.: εδώ οι ενισχύσεις που έχουν λάβει οι τραπεζίτες από το 2008 ανέρχονται στα 200 δισ. ευρώ),
οι τράπεζες όλης της ΕΕ, που από την έναρξη της κρίσης έχουν λάβει το αστρονομικό ποσό των 5 τρισ. ευρώ (!) σε ενισχύσεις ώστε να μην καταρρεύσουν, με συνέπεια τον εκτροχιασμό των δημόσιων ταμείων των κρατών - μελών της ΕΕ και την επιβολή βάρβαρης λιτότητας στους λαούς, τι είναι: «Δημόσιες» ή ιδιωτικές;
***
Τρίτον, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, το παγκόσμιο χρέος ανερχόταν το 2010 στα 158 τρισ. δολάρια.
Ομως από αυτά
τα 43 τρισ. ήταν χρέη από χρηματοπιστωτικά ομόλογα,
τα 11 τρισ. ήταν χρέη εταιρειών,
τα 64 τρισ. ήταν χρέη νοικοκυριών και μόνο
τα 40 τρισ. ήταν κρατικά χρέη.
*
Θα κάνουμε, λοιπόν, την αφαίρεση
(ασύγγνωστη ενέργεια εφόσον κουβεντιάζουμε με σοβαρούς ανθρώπους, αλλά εδώ δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο...),
ότι το λεγόμενο «Δημόσιο» στον καπιταλισμό δεν συνιστά και πάλι κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό, δηλαδή κεφαλαιοκρατική οικονομία.
Και θα κάνουμε αυτή την (αντιεπιστημονική) αφαίρεση ώστε να θέσουμε στους εγχώριους «φωστήρες» και στους «φον φούφουτους» της τρόικας, την ακόλουθη ερώτηση, ακολουθώντας τους κανόνες της δικής τους «λογικής» και για να δείξουμε ακριβώς πόσο χυδαία είναι η «λογική» και η προπαγάνδα τους:
Οταν στο σύνολο του παγκόσμιου χρέους μόλις το 25% αποτελεί αυτό που αποκαλείται «δημόσιο χρέος», τότε πώς γίνεται την ευθύνη για την κρίση, για τα χρέη και για τα ελλείμματα να την έχει το «Δημόσιο» που συμμετέχει στο πρόβλημα κατά το 1/4,
και να μην έχει την ευθύνη το υπόλοιπο 75% που συνιστά το λεγόμενο «ιδιωτικό χρέος»; Πώς γίνεται, δηλαδή, να μην φταίνε για την κρίση αυτοί που συνθέτουν τα 3/4 του προβλήματος και που αποτελούν την ακραιφνώς «ιδιωτική», δηλαδή την χωρίς κρατικομονοπωλιακές διαθλάσεις, κεφαλαιοκρατική οικονομία;
Ε;
Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Πηγή:www.rizospastis.gr
καθιστά δυσδιάκριτο αν πρόκειται απλώς για ηλίθιους, αστοιχείωτους, άσχετους και αμόρφωτους ή για το ακόμα χειρότερο και πιο επικίνδυνο είδος:
Εκείνο του μορφωμένου ηλίθιου...
Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν, προδήλως, οι σε διατεταγμένη προπαγανδιστική υπηρεσία ινστρούκτορες της πλουτοκρατίας. Ολοι εκείνοι οι «ξύπνιοι», δηλαδή, που όσο πιο αντιλαϊκές είναι οι επιδιώξεις των αφεντικών τους
(σ.σ.: τέτοια επιδίωξη είναι το γενικό ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου),
τόσο περισσότερο μετέρχονται την ηλιθιότητα ως «ασφυξιογόνο» για την παράλυση της αντίστασης των υπολοίπων διά της αποβλάκωσης.
***
Τρεις παρατηρήσεις, λοιπόν, όσον αφορά την «αξία» των «επιχειρημάτων» τους:
*
Πρώτον, αυτοί που αναφέρονται στον κακό δημόσιο τομέα, που ευθύνεται - όπως λένε - για τα χρέη και τα ελλείμματα, πέραν ότι είναι οι ίδιοι που κόβουν μισθούς στον ιδιωτικό τομέα (σ.σ.: αλήθεια, τι σχέση έχουν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα με τα δημόσια χρέη, «φωστήρες»;...), προφανώς αναφέρονται στον δικό τους, στον κατ' όνομα «δημόσιο» τομέα.
Αναφέρονται, από τη μια μεριά, στον «δημόσιο» τομέα
της κομματοκρατίας,
της αναξιοκρατίας,
της ρουσφετοκρατίας και
των «δικών τους παιδιών».
Δηλαδή στο «δημόσιο» τομέα που κατασκευάστηκε κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση της σαπίλας τους.
Αναφέρονται, από την άλλη μεριά, σε έναν «δημόσιο τομέα» - δυνάστη για το λαό και για την πλειοψηφία των εργαζόμενων σε αυτόν, αλλά ταυτόχρονα πρόθυμο υπηρέτη των συμφερόντων των ισχυρών.
*
Επομένως οτιδήποτε αποκαλούν «Δημόσιο» δεν έχει καμία σχέση με το πραγματικά Δημόσιο, με το πραγματικά κοινωνικό, με το πραγματικά συλλογικό, όπως μπορεί να επιβεβαιώσει μια και μόνο ματιά στην κατ' όνομα «δημόσια» Υγεία και στην κατ' όνομα «δημόσια» Παιδεία τους.
Το γνωρίζουν.
Ωστόσο επιλέγουν μεθοδευμένα και συστηματικά τη συκοφάντηση της έννοιας του πραγματικά Δημόσιου, του πραγματικά κοινωνικού και του πραγματικά συλλογικού, χρησιμοποιώντας ως απόδειξη της «αποτυχίας» του Δημόσιου, εκείνο το «Δημόσιο» - καρικατούρα, εκείνο το «Δημόσιο» - Φρανκενστάιν που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Ενα «Δημόσιο» - Φρανκενστάιν που, φυσικά, το κατασκεύασαν έχοντας ως προδιαγραφές ό,τι συμφέρει και εξυπηρετεί την λεγόμενη «οικονομία της αγοράς», δηλαδή ό,τι συμφέρει και εξυπηρετεί τους κεφαλαιοκράτες.
***
Δεύτερον, οι «φωστήρες» του ανορθολογισμού και της αντιεπιστημονικότητας, που αποδίδουν την αιτία της κρίσης στην Ελλάδα και στον κόσμο, στον «δημόσιο» τομέα, στον «δημόσιο» χώρο, στην «δημόσια» οικονομία, θα πρέπει να μας πουν:
*
α) Στις ΗΠΑ, η Lehman Brothers, που κατέρρευσε αποτελώντας την αφετηρία εκδήλωσης της παγκόσμιας κρίσης, τι ήταν; «Δημόσια» ή ιδιωτική;
Η AIG, που κατέρρευσε, συμπαρασύροντας τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα εκατομμυρίων ανθρώπων, τι ήταν; «Δημόσια» ή ιδιωτική;
Τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές της «Γουόλ Στριτ», που από το αμερικανικό «Δημόσιο» - δηλαδή με λεφτά του αμερικανικού λαού - έχουν «μπουκωθεί» με πάνω από 7 τρισ. δολάρια (!) από το 2008 ώστε να μην καταρρεύσουν, τι είναι; «Δημόσια» ή ιδιωτικά;
*
β) Οι τράπεζες της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Γαλλίας, της Ελλάδας
(σ.σ.: εδώ οι ενισχύσεις που έχουν λάβει οι τραπεζίτες από το 2008 ανέρχονται στα 200 δισ. ευρώ),
οι τράπεζες όλης της ΕΕ, που από την έναρξη της κρίσης έχουν λάβει το αστρονομικό ποσό των 5 τρισ. ευρώ (!) σε ενισχύσεις ώστε να μην καταρρεύσουν, με συνέπεια τον εκτροχιασμό των δημόσιων ταμείων των κρατών - μελών της ΕΕ και την επιβολή βάρβαρης λιτότητας στους λαούς, τι είναι: «Δημόσιες» ή ιδιωτικές;
***
Τρίτον, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, το παγκόσμιο χρέος ανερχόταν το 2010 στα 158 τρισ. δολάρια.
Ομως από αυτά
τα 43 τρισ. ήταν χρέη από χρηματοπιστωτικά ομόλογα,
τα 11 τρισ. ήταν χρέη εταιρειών,
τα 64 τρισ. ήταν χρέη νοικοκυριών και μόνο
τα 40 τρισ. ήταν κρατικά χρέη.
*
Θα κάνουμε, λοιπόν, την αφαίρεση
(ασύγγνωστη ενέργεια εφόσον κουβεντιάζουμε με σοβαρούς ανθρώπους, αλλά εδώ δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο...),
ότι το λεγόμενο «Δημόσιο» στον καπιταλισμό δεν συνιστά και πάλι κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό, δηλαδή κεφαλαιοκρατική οικονομία.
Και θα κάνουμε αυτή την (αντιεπιστημονική) αφαίρεση ώστε να θέσουμε στους εγχώριους «φωστήρες» και στους «φον φούφουτους» της τρόικας, την ακόλουθη ερώτηση, ακολουθώντας τους κανόνες της δικής τους «λογικής» και για να δείξουμε ακριβώς πόσο χυδαία είναι η «λογική» και η προπαγάνδα τους:
Οταν στο σύνολο του παγκόσμιου χρέους μόλις το 25% αποτελεί αυτό που αποκαλείται «δημόσιο χρέος», τότε πώς γίνεται την ευθύνη για την κρίση, για τα χρέη και για τα ελλείμματα να την έχει το «Δημόσιο» που συμμετέχει στο πρόβλημα κατά το 1/4,
και να μην έχει την ευθύνη το υπόλοιπο 75% που συνιστά το λεγόμενο «ιδιωτικό χρέος»; Πώς γίνεται, δηλαδή, να μην φταίνε για την κρίση αυτοί που συνθέτουν τα 3/4 του προβλήματος και που αποτελούν την ακραιφνώς «ιδιωτική», δηλαδή την χωρίς κρατικομονοπωλιακές διαθλάσεις, κεφαλαιοκρατική οικονομία;
Ε;
Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Πηγή:www.rizospastis.gr
marinaleda
« Πρόταση για κοινή δράση, που θα επιβάλλει ένα νέο σχεδιασμό στη διαχείριση των απορριμμάτων, ΤΩΡΑ | Κερατέα: Η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση 04.04.2011 !!! (ολόκληρο “στράτευμα” στην Κερατέα… Πανστρατιά… θα το δείτε και θα απορείτε… δεν θα το πιστεύετε…)… … Προς τί τόσο μένος… »
Marinaleda: Tierra de utopía. (Mαριναλέδα: Γη της Ουτοπίας). Συμβουλές απ΄τον José Sánchez Gordillo. (some texts also in English / todos los documentales: en español )..
από ΒlackΜediterraneanPirate
BlackMediterraneanPirate 05-03-2011 05:03
Έχετε δει το σχετικό ρεπορτάζ / ντοκυμαντέρ για την κοινότητα της Marinaleda στην Ανδαλουσία; Την ομιλία στον “Βοτανικό” (13/09/2010), καθώς και τις συμβουλές του José Sánchez Gordillo, από την προσωπική εμπειρία, αυτού και των συντρόφων του; Αν όχι, δείτε τα επειγόντως!
Αλλά, ακόμα κι αν τα έχετε δει, ξαναρίξτε μια ματιά. Μήπως κατέβει καμιά ιδέα… Μήπως…
Για να μην ξεχνάμε και να μην ξεχνιόμαστε…
Πολύ ενδιαφέρουσα και από τις μοναδικές περιπτώσεις στον κόσμο.
Μου θυμίζει την Ανάβρα, στο Βόλο (αν και η Ανάβρα, ίσως, φλερτάρει λίγο με πιο καπιταλιστικά μοντέλα). Κι εκεί, όμως, προσπάθησαν, αντιμετώπισαν τα “θηρία” και τους “δεινόσαυρους” και τα κατάφεραν. Ακόμα και στην Ελλάδα, δηλαδή, δεν είναι ανέφικτο. Το βεβαίωσε κι ο ίδιος ο Gordillo στον “Βοτανικό”. Έκαναν ένα βήμα προς την ανθρωπιά, που κάθε μέρα, 5, 10, 50, 100 αναιδέστατοι και θρασύτατοι λιμοκοντόροι μας την κλέβουν ασύστολα.

José Sánchez Gordillo-Δήμαρχος της Μαριναλέδα (Ανδαλουσία/Ισπανία).
(Από την ιστοσελίδα της Marinaleda. Πηγή: va8ikokkino -You Tube).
Είναι κάποιος με ανάλογο θάρρος ανάμεσά μας;
Αν ναι, ας ξεθαρρέψει λίγο, ας χαμογελάσει κι ας κάνει ένα βήμα… Μπας και δούμε καμιά άσπρη ημέρα κι όλοι οι υπόλοιποι, που φοβόμαστε και την σκιά μας… … …
Andalucía entera, como Marinaleda! OLE! (Όλη η Ανδαλουσία, σαν τη Μαριναλέδα).
El Mundo entero, como Marinaleda! (Όλος ο κόσμος, σαν τη Μαριναλέδα).
Δείτε το ντοκιμαντέρ http://player.vimeo.com/video/16501735 (Mαριναλέδα: Γη της Ουτοπίας) στο link, που παραθέτουμε ή απευθείας στο You Tube, σε 4 μέρη (θα τα βρείτε παρακάτω). Επίσης, το καλωσόρισμα και ομιλία του στον “Βοτανικό”, καθώς και άλλα ενδιαφέροντα άρθρα και ντοκιμαντέρ για την Marinaleda …
Ακολουθεί (videos):
το καλωσόρισμα και οι συμβουλές από την προσωπική εμπειρία του δημάρχου της κοινότητας της Μαριναλέδα, Juan Manuel Sanchez Gordillo, στην εκδήλωση του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου “Βοτανικός Κήπος”, στην Πετρούπολη, στις 13/09/2010. Λύνει κάθε απορία.
“Η Γη της Ουτοπίας, η Μαριναλέντα είναι ένα ουτοπικό χωριό 3.000 κατοίκων στην Ανδαλουσία. Ίσως η προσπάθεια να περιγράψει κάποιος τη διαφορετικότητα του χωριού με όρους πολιτικής και οικονομίας να είναι και δύσκολο και αντιφατικό. Στην Μαριναλέντα ταιριάζουν περισσότερο το παράδειγμα και οι ήρωες ενός κόμικ: Του Αστερίξ.
Ένα τρελό χωριό με τους δικούς του κανόνες μέσα στην αυτοκρατορία του χρήματος.
Με αυτοδιαχείριση, κοινοκτημοσύνη και έναν τρελό δήμαρχο, απέναντι στους κανόνες λειτουργίας ενός καπιταλισμού σε βαθιά κρίση.
Η Μαριναλέντα δεν θα ήταν αυτό που είναι, αν ο Γκορντίγιο, στα δεκαεννιά του χρόνια, το 1979, δεν εκλεγόταν δήμαρχος. Η κομμούνα του κλείνει 31 χρόνια ύπαρξης. Την ώρα που η υφήλιος παλεύει με την κρίση, η Μαριναλέντα μοιάζει ένας άλλος κόσμος.
Η Γη της Ουτοπίας καλωσορίζει το «Κουτί της Πανδώρας» (Κώστας Βαξεβάνης).
—————————————————————————————————————————————————
Οι προσπάθειες, οι δουλειές, η σεμνότητα, η απλότητα και η αφοσίωση κάποιων ανθρώπων, όπως ο Αυγερόπουλος κι ο Βαξεβάνης, μας εκπλήσσουν ευχάριστα.
—————————————————————————————————————————————————
Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια. Ο δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda ήρθε στην Ελλάδα!

Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας.
Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώ νων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συ νεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.
Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.
Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρού νται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύλακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά – δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χω ριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.
«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».
Πηγή: http://thenetwar.com
—————————————————————————————————————————————————
Ήρθε στην Ελλάδα ο δήμαρχος της Marinaleda Juan Manuel Sanchez Gordillo. Χθες μίλησε στο φεστιβάλ της Αμεσης Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, ενώ τη Δευτέρα 13 Σεπτέμβρη θα μιλήσει σε εκδήλωση του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου, στο Βοτανικό Κήπο Πετρούπολης.
Στην αυτόνομη κοινότητα Marinaleda είχαμε αφιερώσει προηγούμενο ποστ (εδώ). Το μαχητικό blog “Βαθύ Κόκκινο“ ανέβασε video για το θέμα με ελληνικούς υπότιτλους:
http://omadeon.wordpress.com/2010/09/11/marinaleda/
Ακολουθεί η πρόσφατη συνέντευξη στην “Ελευθεροτυπία”, του (επί 31 χρόνια κομμουνιστή δημάρχου της Μαριναλέντα) Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο:

(Μαριναλέδα, μία Ουτοπία για την Ειρήνη).
Η οικονομική κρίση των ημερών είναι τεχνητή ή πραγματική; Δηλαδή χρεοκόπησαν τα νοικοκυριά ή είναι ένα ακόμη τέχνασμα του κεφαλαίου;

Η έννοια της δημοκρατίας υφίσταται στις μέρες μας; Θεωρείτε ότι η άμεση δημοκρατία αποτελεί απάντηση στην κρίση;
Πηγή: http://thenetwar.com
Ήρθε στην Ελλάδα ο δήμαρχος της Marinaleda Juan Manuel Sanchez Gordillo. Χθες μίλησε στο φεστιβάλ της Αμεσης Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, ενώ τη Δευτέρα 13 Σεπτέμβρη θα μιλήσει σε εκδήλωση του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου, στο Βοτανικό Κήπο Πετρούπολης. Στην αυτόνομη κοινότητα Marinaleda είχαμε αφιερώσει προηγούμενο ποστ (εδώ). Τομαχητικό blog “Βαθύ Κόκκινο“ ανέβασε video για το θέμα με ελληνικούς υπότιτλους: …(English section: Click HERE).

*********************************************************************************************************
¡ HASTA LA VICTORIA COMPAYS ! ¡ SIEMPRE !
Έχετε δει το σχετικό ρεπορτάζ / ντοκυμαντέρ για την κοινότητα της Marinaleda στην Ανδαλουσία; Την ομιλία στον “Βοτανικό” (13/09/2010), καθώς και τις συμβουλές του José Sánchez Gordillo, από την προσωπική εμπειρία, αυτού και των συντρόφων του; Αν όχι, δείτε τα επειγόντως!
Αλλά, ακόμα κι αν τα έχετε δει, ξαναρίξτε μια ματιά. Μήπως κατέβει καμιά ιδέα… Μήπως…
Για να μην ξεχνάμε και να μην ξεχνιόμαστε…
Πολύ ενδιαφέρουσα και από τις μοναδικές περιπτώσεις στον κόσμο.
Μου θυμίζει την Ανάβρα, στο Βόλο (αν και η Ανάβρα, ίσως, φλερτάρει λίγο με πιο καπιταλιστικά μοντέλα). Κι εκεί, όμως, προσπάθησαν, αντιμετώπισαν τα “θηρία” και τους “δεινόσαυρους” και τα κατάφεραν. Ακόμα και στην Ελλάδα, δηλαδή, δεν είναι ανέφικτο. Το βεβαίωσε κι ο ίδιος ο Gordillo στον “Βοτανικό”. Έκαναν ένα βήμα προς την ανθρωπιά, που κάθε μέρα, 5, 10, 50, 100 αναιδέστατοι και θρασύτατοι λιμοκοντόροι μας την κλέβουν ασύστολα.
José Sánchez Gordillo-Δήμαρχος της Μαριναλέδα (Ανδαλουσία/Ισπανία).
(Από την ιστοσελίδα της Marinaleda. Πηγή: va8ikokkino -You Tube).
Είναι κάποιος με ανάλογο θάρρος ανάμεσά μας;
Αν ναι, ας ξεθαρρέψει λίγο, ας χαμογελάσει κι ας κάνει ένα βήμα… Μπας και δούμε καμιά άσπρη ημέρα κι όλοι οι υπόλοιποι, που φοβόμαστε και την σκιά μας… … …
Andalucía entera, como Marinaleda! OLE! (Όλη η Ανδαλουσία, σαν τη Μαριναλέδα).
El Mundo entero, como Marinaleda! (Όλος ο κόσμος, σαν τη Μαριναλέδα).
Δείτε το ντοκιμαντέρ http://player.vimeo.com/video/16501735 (Mαριναλέδα: Γη της Ουτοπίας) στο link, που παραθέτουμε ή απευθείας στο You Tube, σε 4 μέρη (θα τα βρείτε παρακάτω). Επίσης, το καλωσόρισμα και ομιλία του στον “Βοτανικό”, καθώς και άλλα ενδιαφέροντα άρθρα και ντοκιμαντέρ για την Marinaleda …
Ακολουθεί (videos):
το καλωσόρισμα και οι συμβουλές από την προσωπική εμπειρία του δημάρχου της κοινότητας της Μαριναλέδα, Juan Manuel Sanchez Gordillo, στην εκδήλωση του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου “Βοτανικός Κήπος”, στην Πετρούπολη, στις 13/09/2010. Λύνει κάθε απορία.
“Η Γη της Ουτοπίας, η Μαριναλέντα είναι ένα ουτοπικό χωριό 3.000 κατοίκων στην Ανδαλουσία. Ίσως η προσπάθεια να περιγράψει κάποιος τη διαφορετικότητα του χωριού με όρους πολιτικής και οικονομίας να είναι και δύσκολο και αντιφατικό. Στην Μαριναλέντα ταιριάζουν περισσότερο το παράδειγμα και οι ήρωες ενός κόμικ: Του Αστερίξ.
Ένα τρελό χωριό με τους δικούς του κανόνες μέσα στην αυτοκρατορία του χρήματος.
Με αυτοδιαχείριση, κοινοκτημοσύνη και έναν τρελό δήμαρχο, απέναντι στους κανόνες λειτουργίας ενός καπιταλισμού σε βαθιά κρίση.
Η Μαριναλέντα δεν θα ήταν αυτό που είναι, αν ο Γκορντίγιο, στα δεκαεννιά του χρόνια, το 1979, δεν εκλεγόταν δήμαρχος. Η κομμούνα του κλείνει 31 χρόνια ύπαρξης. Την ώρα που η υφήλιος παλεύει με την κρίση, η Μαριναλέντα μοιάζει ένας άλλος κόσμος.
Η Γη της Ουτοπίας καλωσορίζει το «Κουτί της Πανδώρας» (Κώστας Βαξεβάνης).
—————————————————————————————————————————————————
Οι προσπάθειες, οι δουλειές, η σεμνότητα, η απλότητα και η αφοσίωση κάποιων ανθρώπων, όπως ο Αυγερόπουλος κι ο Βαξεβάνης, μας εκπλήσσουν ευχάριστα.
—————————————————————————————————————————————————
Marinaleda (Ισπανία): Χωρίς παπά και χωροφύλακα
Του Γιώργου Αγγελόπουλου gangel@dolnet.gr [Τα Νέα (20 Απριλίου 2010)].
Το παρακάτω άρθρο ειναι ουτοπία για το Ελλαδισταν… Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα.Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια. Ο δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda ήρθε στην Ελλάδα!
Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας.
Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώ νων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συ νεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.
Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.
Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρού νται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύλακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά – δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χω ριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.
«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».
Πηγή: http://thenetwar.com
—————————————————————————————————————————————————
Ο δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda ήρθε στην Ελλάδα!
(13-09-2010)Ήρθε στην Ελλάδα ο δήμαρχος της Marinaleda Juan Manuel Sanchez Gordillo. Χθες μίλησε στο φεστιβάλ της Αμεσης Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, ενώ τη Δευτέρα 13 Σεπτέμβρη θα μιλήσει σε εκδήλωση του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου, στο Βοτανικό Κήπο Πετρούπολης.
Στην αυτόνομη κοινότητα Marinaleda είχαμε αφιερώσει προηγούμενο ποστ (εδώ). Το μαχητικό blog “Βαθύ Κόκκινο“ ανέβασε video για το θέμα με ελληνικούς υπότιτλους:
http://omadeon.wordpress.com/2010/09/11/marinaleda/
Ακολουθεί η πρόσφατη συνέντευξη στην “Ελευθεροτυπία”, του (επί 31 χρόνια κομμουνιστή δημάρχου της Μαριναλέντα) Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο:
(Μαριναλέδα, μία Ουτοπία για την Ειρήνη).
Η οικονομική κρίση των ημερών είναι τεχνητή ή πραγματική; Δηλαδή χρεοκόπησαν τα νοικοκυριά ή είναι ένα ακόμη τέχνασμα του κεφαλαίου;
«Η οικονομική κρίση είναι μια μεγάλη απατεωνιά, η μεγαλύτερη στην ιστορία του καπιταλισμού. Οι “μηχανικοί” των τραπεζών δίνουν δάνεια ακόμη και σε εταιρείες που δεν μπορούν να τους επιστρέψουν τα χρήματα. Υπάρχουν 55 δισ. δολάρια δανείων χωρίς αντίκρισμα. Γι’ αυτό και σ’ αυτή την κρίση υπάρχουν θύτες και θύματα».Εχει επηρεάσει τη Μαριναλέντα η παγκόσμια οικονομική κρίση; Αν ναι, πώς; Αν όχι, γιατί;
«Βέβαια και την έχει επηρεάσει, όπως όλο τον πλανήτη, αλλά πολύ λιγότερο. Γιατί εμείς απαντάμε με δικά μας μέσα στην κρίση. Εχουμε διπλασιάσει τη δημόσια επένδυση και πετύχαμε να δουλεύει όλος ο κόσμος».Η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση. Θεωρείτε ότι μπορεί να αναγεννηθεί; Και πώς; Η οικονομική βοήθεια των χωρών της ευρωζώνης και η ένταξή της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πιστεύετε ότι θα τη βοηθήσουν να αναστηθεί οικονομικά;
«Το ΔΝΤ είναι σπηλιά με ληστές. Αυτοί είναι οι φταίχτες για ό,τι γίνεται – για την ανισότητα που υπάρχει στον κόσμο. Θα έρθουν να κλέψουν τη χώρα και να την κάνουν ακόμη φτωχότερη. Και να δώσουν πλεονέκτημα σε λίγους. Το σημερινό σύστημα είναι ένας απόλυτος παραλογισμός. Πρέπει η ελληνική πολιτεία να βρεθεί στην υπηρεσία των φτωχών. Η εθνικοποίηση των τραπεζών και η παροχή κατοικίας από το κράτος προς όλους τους πολίτες είναι μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση. Οι θύτες που μας οδήγησαν σ’ αυτή την κρίση πρέπει να… επιβραβευθούν».
Η έννοια της δημοκρατίας υφίσταται στις μέρες μας; Θεωρείτε ότι η άμεση δημοκρατία αποτελεί απάντηση στην κρίση;
«Οχι, δεν υπάρχει. Είναι μια φάρσα. Στη σημερινή δημοκρατία ο λαός δεν έχει δύναμη. Είναι μια δημοκρατία της μπουρζουαζίας. Η 5η ελευθερία είναι η ελευθερία τού να κλέβεις, και αυτή είναι η μοναδική ελευθερία, όπως λέει ο Τσόμσκι. Να πάμε σε μια δημοκρατία των εργατών και του λαού, σε μια δημοκρατία με δύο πόδια: πολιτική δημοκρατία αλλά και οικονομική δημοκρατία. Η πολιτική δημοκρατία χωρίς οικονομική δημοκρατία είναι ένα πολύ μεγάλο ψέμα».Η Αριστερά δείχνει να έχει χάσει τον βηματισμό της – βρίσκεται πίσω από τις εξελίξεις. Μπορεί να απαντήσεις στις νέες προκλήσεις;
«Ναι, αλλά με διαφορετική μορφή απ’ αυτήν που γνωρίζουμε στην Ευρώπη. Μια Αριστερά που να είναι ικανή να αντιμετωπίσει τον καπιταλισμό και να εφαρμόσει κοινωνική αλληλεγγύη. Εκεί που ο άνθρωπος και οι ανάγκες του θα είναι το κέντρο όλης της οικονομικής ενέργειας. Μια ηθική Αριστερά που ζει όπως μιλάει».Είναι η Μαριναλέντα μια ιδεώδης κοινωνία;
«Πιστεύω ότι ποτέ δεν θα φτάσουμε στο ιδανικό. Είναι ένας δρόμος όμως που πρέπει να διανύσουμε».Αν είναι πετυχημένη η πολιτική σας γιατί δεν εφαρμόζεται και σε άλλες πόλεις της Ισπανίας;
«Πραγματικά σε άλλα μέρη της Ανδαλουσίας, εκεί όπου το συνδικάτο έχει δύναμη, έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε γη και να έχουμε κάνει κινήσεις ανάλογες όπως αυτές της Μαριναλέντα. Το αγροτικό συνδικάτο μας έχει 30.000 μέλη και πολλά δημαρχεία. Δεν είναι μια εύκολη κατάκτηση όπως και να το κάνεις, αλλά μια μάχη πολλών αγώνων».Οπως παρατηρεί ο Βρετανός ιστορικός Ερικ Χομπσμπάουμ, «από την εποχή των επαναστάσεων περάσαμε στην εποχή των αυτοκρατοριών και από κει στην εποχή των άκρων». Σήμερα σε ποια εποχή βαδίζουμε;
«Είναι η εποχή στην οποία ο μόνος υπάρχων θεός είναι το χρήμα. Ενας θεός που χρειάζεται γενοκτονίες σ’ όλο τον πλανήτη, που συνεχίζει να παράγει πολέμους και 70.000 νεκρούς – δολοφονημένους από την πείνα, κάθε μέρα».(μετάφραση: Ηλέκτρα Μπεθυμούτη και Ελένη Γενναδίου).
Πηγή: http://thenetwar.com
Ο δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda ήρθε στην Ελλάδα! (Marinaleda’s mayor visits Greece; talks in public meetings)
Posted on 11/09/2010 by Omadeon
18 Votes
Εκδήλωση – Συζήτηση 13 Σεπτεμβρίου, ο Δήμαρχος της κοινότητας Marinaleda στον Βοτανικό Κήπο
Εκδήλωση-Συζήτηση: ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ MARINALEDA ή αλλιώς… πως η ΟΥΤΟΠΙΑ γίνεται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Oμιλητής: Juan Manuel Sanchez Gordillo (δήμαρχος της αυτόνομης κοινότητας Μαριναλέντα)
H Marinaleda, μια κοινότητα 2645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα.
“Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους! Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ως τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις.Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες”
Οι κάτοικοι ανήκουν στον τοπικό συνεταιρισμό και εργάζονται 6,5 ώρες την ημέρα έχοντας όλοι το ίδιο ημερομίσθιο (45 ευρώ), ανεξάρτητα αν απασχολούνται στους αγρούς ή στο τοπικό εργοστάσιο μεταποίησης των προϊόντων. Τα έσοδα δεν μοιράζονται αλλάεπενδύονται στον συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν νέες δουλειές. Στο χωριό δεν υπάρχει παπάς και αστυνομικός, ενώ η ενοικίαση ενός σπιτιού στοιχίζει 15 ευρώ τον μήνα.
H Marinaleda, μια κοινότητα 2645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα.
“Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους! Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ως τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις.Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες”
Οι κάτοικοι ανήκουν στον τοπικό συνεταιρισμό και εργάζονται 6,5 ώρες την ημέρα έχοντας όλοι το ίδιο ημερομίσθιο (45 ευρώ), ανεξάρτητα αν απασχολούνται στους αγρούς ή στο τοπικό εργοστάσιο μεταποίησης των προϊόντων. Τα έσοδα δεν μοιράζονται αλλάεπενδύονται στον συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν νέες δουλειές. Στο χωριό δεν υπάρχει παπάς και αστυνομικός, ενώ η ενοικίαση ενός σπιτιού στοιχίζει 15 ευρώ τον μήνα.
Official site of Marinaleda (in Spanish): www.marinaleda.com
English section:
The mayor of Marinaleda, Juan Manuel Sánchez Gordillo is in Greece these days. He has been invited to give talks in several public meetings, about self-management and the Marinaleda community, etc.“They all thought that the market was God, who made everything work with his invisible hand. Before, it was a mortal sin to talk about the government having a role in the economy. Now, we see we have to put the economy at the service of man.” — Mayor Juan Manuel Sánchez Gordillo, May 2009 remarks about Spain’s real estate bust and rampant unemployment [4] Mr. Gordillo, the mayor for the past 30 years, has annoited Marinaleda a “utopia for peace”, which has no municipal police (a savings of $350,000 a year). Additionally, political murals and revolutionary slogans adorn the town’s whitewashed walls and streets are named after Latin American leftists. Every few weeks, the town hall declares a Red Sunday over a bullhorn and volunteers clean the streets or do odd jobs.[4]
Marinaleda has a long tradition of sociopolitical struggle by agricultural laborers, which has influenced decisively the attainment of diverse political and social advances. Marinaleda has been ruled by CUT-BAI (Collective for the Unity of Workers – Andalusian Left Bloc) since 1979 until 1986 when CUT joined United Left that has since then been the ruling party (whilst most of the composition of IU’s Local branch is basically members of CUT-BAI).
Source: Marinaleda in Wikipedia
Πηγή: http://omadeon.wordpress.com
———————————————————————————————————————————–
ΠΈΜΠΤΗ, 22 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2010
Marinaleda: Una Utopia Hacia la paz! Χωρίς παπάδες και χωροφύλακες… (Δόξα τω Θεώ!)
Η Μαριναλέντα( http://www.marinaleda.com), µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας.
Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συ νεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.
Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιοΗumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι’ αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύλακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά – δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χωριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».
ΠΗΓΗ: εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
El documental Marinaleda: El sueño de la tierra (España, 2007, color, 90 min) de Eva Abad y Pablo García Cabrera, nos habla de la extraordinaria historia de Marinaleda, un pueblo de Sevilla que por medio de la lucha pacífica ha hecho realidad el viejo sueño de la tierra para quien la trabaja. Una hazaña colectiva basada en la solidaridad, una revolución socioeconómica en una de las regiones más atrasadas de Europa. Marinaleda ya no solo se enfrenta con sus viejos enemigos: ahora también debe consolidar sus logros.
Vemos momentos memorables como la toma del Cortijo El Humoso por parte de los jornaleros de Marinaleda, y también la lucha que durante más de 30 años han llevado a cabo los jornaleros de Andalucía, organizados a través del Sindicato de Obreros del Campo (S.O.C). Sus logros y el momento presente.
Vemos momentos memorables como la toma del Cortijo El Humoso por parte de los jornaleros de Marinaleda, y también la lucha que durante más de 30 años han llevado a cabo los jornaleros de Andalucía, organizados a través del Sindicato de Obreros del Campo (S.O.C). Sus logros y el momento presente.
*********************************************************************************************************
¡ HASTA LA VICTORIA COMPAYS ! ¡ SIEMPRE !
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




